Дар ҷону дил чу оташи ишқаш илм кашид

در جان و دل چو آتش عشقش علم کشید

Султони сабри рахт ба малик адам кашид

سلطان صبر رخت به ملک عدم کشید

Меҳраш чу ҷой кард дар авроқи хотирам

مهرش چو جای کرد در اوراق خاطرم

Бар ҳарфҳои ғайри якояк қалам кашид

بر حرفهای غیر یکایک قلم کشید

Дилро ки буд тоир қудсӣ бирехт хӯн

دل را که بود طایر قدسی بریخت خون

Шухии нигар ки теғи бсид ҳарам кашид

شوخی نگر که تیغ بصید حرم کشید

Шуд зиндаи сар ки дар қадами дӯст хок шуд

شد زنده سر که در قدم دوست خاک شد

Ҷони мард чун зи даргаи ҷонон қадам кашид

جان مرد چون ز درگه جانان قدم کشید

Дар базми ишқи ҳарки ба айш ва тараб нишаст

در بزم عشق هرکه به عیش و طرب نشست

Баси ҷръҳои зи хӯни ҷигар дам бидам кашид

بس جرعها ز خون جگر دم بدم کشید

Гарчи басӣ кашид дилам аз шароби ишқ

گرچه بسی کشید دلم از شراب عشق

Аз ҷом буд хаму сабуи баҳр кам кашид

از جام بود خم و سبو بحر کم کشید

з наҳор файзи дасти мадор аз шароби ишқ

ز نهار فیض دست مدار از شراب عشق

То онзмон ки баҳр туоне бидам кашид

تا آنزمان که بحر توانی بدم کشید