эй ки дар гули зори ҳасанаши михромии масти ноз

ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز

Маяфкан гоҳе нигоҳии ҷониби аҳли ниёз

میفکن گاهی نگاهی جانب اهل نیاز

эй ки сар то бпои рўӣӣ чу хур бинмоӣ рӯ

ای که سر تا بپا روئی چو خور بنمای رو

То ба байнами шоҳиди ҳақи зи оинаи арбоби роз

تا به بینم شاهد حق ز آینهٔ ارباب راز

Рӯй дорам сӯии онкў рӯй дорад сӯй ӯ

روی دارم سوی آنکو روی دارد سوی او

Рӯй ӯ пайдост дар рӯй асирони ниёз

روی او پیداست در روی اسیران نیاز

Айшҳо доранд зи алтоф наоне мухлисон

عیشها دارند ز الطاف نهانی مخلصان

Қиссаи алтоф Маҳмӯдасту ихлоси Аёз

قصه الطاف محمود است و اخلاص ایاز

Оҳ аз инсўрт прессатон тиҳӣ аз маърифат

آه از ینصورت پرستان تهی از معرفت

Аз ҷамоли шоҳиди маънӣ басӯрат мондаи боз

از جمال شاهد معنی بصورت مانده باز

Чанд ва чанд аз сӯрати сӯрати парастии шармдор

چند و چند از صورت صورت پرستی شرمدار

Шоҳид маънӣаст ҳозири ту басӯрат ъшқбоз

شاهد معنی است حاضر تو بصورت عشقباز

Рӯи бшҳрстони маънии ор аз ин сўрткдаҳ

رو بشهرستان معنی آر از این صورتکده

То ки бошӣ дар миёни аҳли маънии сари фароз

تا که باشی در میان اهل معنی سر فراز

Ҳар ки дасташи кӯтаҳ аз маънӣаст дар сӯрат занад

هر که دستش کوته از معنی است در صورت زند

Лек бояд кард маъниро зи сӯрати имтиёз

لیک باید کرد معنی را ز صورت امتیاز

Чун надории маърифати лабро ббндози гуфтугӯ

چون نداری معرفت لب را ببنداز گفتگو

Алъёз аз остини кӯтаҳу дасти дароз

العیاذ از آستین کوته و دست دراز

Аз риёу ғулу ғаши холии шӯ эй тоъати параст

از ریا و غل و غش خالی شو ای طاعت‌پرست

Сидқу ихлосу амонат беҳтараст аз сад намоз

صدق و اخلاص و امانت بهتر است از صد نماز

Шустани зоҳири зи анвоъи наҷосатҳо чаҳ суд

شستن ظاهر ز انواع نجاستها چه سود

Ботин окандааст чун аз ширку кину ҳирсу оз

باطن آکنده است چون از شرک و کین و حرص و آز

Аз раҳи аҷз ва ниёз омад бадаргоҳи ту файз

از ره عجز و نیاز آمد بدرگاه تو فیض

Бар дилаш бигушо дарӣ эй бе ниёзи чораи соз

بر دلش بگشا دری ای بی‌نیاز چاره‌ساز