Гӯшаи чашмии басӯи дардмандон кун биноз

گوشهٔ چشمی بسوی دردمندان کن بناز

То ба бинӣ рӯй нози худ бмроти ниёз

تا به بینی روی ناز خود بمرآت نیاز

Онкӣ аз худ рафт аз дидори ту бозори рахт

آنکه از خود رفت از دیدار تو بازار رخت

Боз меояд бахуд чашмӣ кунадгар бози боз

باز می‌آید بخود چشمی کند گر باز باز

Ноз кун ҳарчанд битавонӣ ки ошиқ мекашад

ناز کن هرچند بتوانی که عاشق میکشد

Ошиқонро муғтанам бошанд зи аҳли нози ноз

عاشقان را مغتنم باشند ز اهل ناز ناز

Чун бахотир бигузароне инки роҳии сари диҳӣ

چون بخاطر بگذرانی اینکه راهی سر دهی

Дар замони он нозро оянд ҷонҳо бишўоз

در زمان آن ناز را‌ آیند جان‌ها بیشواز

Масти беруни ой ва аз мисатони ишқати ҷони талаб

مست بیرون آی و از مستان عشقت جان طلب

Но кунад ҷонҳо басӯиати баҳри сабқаттар ктоз

نا کند جان‌ها بسویت بهر سبقت تر کتاز

Чашми мастатро бигӯ то бингарад аз ҳар тараф

چشم مستت را بگو تا بنگرد از هر طرف

Чун гузари ореи бъмрӣ бар асирони ниёз

چون گذر آری بعمری بر اسیران نیاز

Чун гузари оре бар аҳли дил таваққуф кун дамӣ

چون گذر آری بر اهل دل توقف کن دمی

То шавад чашми назари бозон бар он рухсораи боз

تا شود چشم نظر بازان بر آن رخساره باز

Бар дарат хори истода аз ту хоҳам икнзр

بر درت خوار ایستاده از تو خواهم یکنظر

эй бсд тамкин нишаста бар сарири ъзу ноз

ای بصد تمکین نشسته بر سریر عزّ و ناز

Онкии рӯяти дидаи якбора дигар бинмоаш рӯй

آنکه رویت دیده یکباره دگر بنماش روی

То кунад чашмӣ биравӣ длгшоити бози боз

تا کند چشمی بروی دلگشایت باز باز

Чанд бошам дар умеду бими васлу ҳиҷри ту

چند باشم در امید و بیم وصل و هجر تو

Дил мабар ё ҷони бабр эй длнўози ҷони гудоз

دل مبر یا جان ببر ای دلنواز جان گداز

Дар фироқи худ мсўзонм бидиҳ комами зи васл

در فراق خود مسوزانم بده کامم ز وصل

Раҳм кун бар зорем ҷуз ту надорам чораи соз

رحم کن بر زاریم جز تو ندارم چاره ساز

Рӯй отшнок бинмо то бисӯзад бехи ғам

روی آتشناک بنما تا بسوزد بیخ غم

Дар фироқати файзро то чанд дорӣ дар гудоз

در فراقت فیض را تا چند داری در گداز