Мебарад ғайрати зи ҳасани ту малик

میبرد غیرت ز حسن تو ملک

Рашк дорад бар ту хуршеди фалак

رشک دارد بر تو خورشید فلک

Кӯи млкрои чашму абрӯии чунин

کو ملکرا چشم و ابروی چنین

Кӣ буд ҳури ҷнонрои ин намак

کی بود حور جنانرا این نمک

Аз миёнат мешавам ман дар гумон

از میانت میشوم من در گمان

Вази даҳонат низ май уфтами бшк

وز دهانت نیز می افتم بشک

Неи тавонам нафйу не исбот кард

نی توانم نفی و نی اثبات کرد

Дидаи кас буд ва набӯд муштарак

دیده کس بود و نبود مشترک

Дили зи ман барадӣу қасд ҷон кунӣ

دل ز من بردی و قصد جان کنی

Раҳм кун бигзор бо ман зини ду як

رحم کن بگذار با من زین دو یک

Ҳам дил ва ҳам ҷон чаҳ сон шояд гирифт

هم دل و هم جان چه‌سان شاید گرفت

Адл кун алрўҳи лӣу алқлби лак

عدل کن الروح لی و القلب لک

Файзрогар зон даҳон Лутфӣ кунӣ

فیض را گر زان دهان لطفی کنی

Оби ҳайвонии зайди вар на ҳлк

آب حیوانی زید ور نه هلک