эй даҳонати тнки шукри лаъли лаби кони намак

ای دهانت تنک شکر لعل لب کان نمک

Нестамгар қобил бисёр аз он бории кумак

نیستم گر قابل بسیار از آن باری کمک

Ваа чаҳ рафтор ва чаҳ гуфтор ва даҳонасту миён

وه چه رفتار و چه گفتار و دهانست و میان

эй зи сар то пои ширини ваии зи по то сари намак

ای ز سر تا پای شیرین وی ز پا تا سر نمک

Чашму абрӯи хату холу зулфу гесуи хдўқд

چشم و ابرو خط و خال و زلف و گیسو خدوقد

Лутфи сунъи эзадиро шоҳид омад як бик

لطف صنع ایزدی را شاهد آمد یک بیک

Аз нигоҳӣ май туоне олимӣ бе худ кунӣ

از نگاهی می‌توانی عالمی بی‌خود کنی

Зончаҳ мехоҳам зи ту дастии тиҳӣ бар мардумак

زانچه میخواهم ز تو دستی تهی بر مردمک

эй ки мипрсӣ чаҳ сон ӯ бо касон сар мекунад

ای که میپرسی چه‌سان او با کسان سر میکند

Мекунад Лутфӣ вале бо ошиқонаши кмтрк

میکند لطفی ولی با عاشقانش کمترک

Хостами комии зи лаълаш лаб гузид онгаҳ макед

خواستم کامی ز لعلش لب گزید آنگه مکید

Яъне ҳаргиз нахоҳад шуд лаб ҳасрат бимик

یعنی هرگز نخواهد شد لب حسرت بمک

Гуфт ҷои мост дил магузор ғайрииро дар он

گفت جای ماست دل مگذار غیری را در آن

Кон буд бо дигарон монанди бўбкру фадак

کان بود با دیگران مانند بوبکر و فدک

Гуфтамаш дар васли хоҳии куштанам ё дар фироқ

گفتمش در وصل خواهی کشتنم یا در فراق

Гуфт бетобӣ макун хоҳем кардани зини ду як

گفت بی‌تابی مکن خواهیم کردن زین دو یک

Дод ман аз худ бихоҳад хости рӯзии он санам

داد من از خود بخواهد خواست روزی آن صنم

Гар ту дории файзи шаккӣ ман надорам ҳеҷ шак

گر تو داری فیض شکی من ندارم هیچ شک