На ман имрӯз ба дили нақши хаёлати бастам

نه من امروز به دل نقش خیالت بستم

Рўзгорист ки аз бодаи ишқати мастам

روزگاریست که از بادهٔ عشقت مستم

Кардам олӯда ба май ҷомаи тақвоу салоҳ

کردم آلوده به می جامهٔ تقوی و صلاح

Оҳгар домани пок ту нагирад дастам

آه گر دامن پاک تو نگیرد دستم

Нисбати қади ту бо сарв санавбар кардам

نسبت قد تو با سرو صنوبر کردم

Пеши чашми ту зи кӯтаҳи назариҳо бастам

پیش چشم تو ز کوته‌نظری‌ها بستم

Бастами ин аҳд ки паймонаи кашӣ тарк кунам

بستم این عهد که پیمانه‌کشی ترک کنم

Боз дар аҳди ту паймони шикан он бишикастам

باز در عهد تو پیمان‌شکن آن بشکستم

Мӯҳтасиби баҳри худо ҳеҷ магӯ бо худ бош

محتسب بهر خدا هیچ مگو با خود باش

Ки ман аз рӯзи азал ончӣ намудем ҳастам

که من از روز ازل آنچه نمودم هستم

На ман имрӯз шудам ошиқу паймонаи параст

نه من امروز شدم عاشق و پیمانه‌پرست

Аз дами субҳи азал то ба қиёмати мастам

از دم صبح ازل تا به قیامت مستم

Файз то чанд ба занҷир хирад бошад банд

فیض تا چند به زنجیر خرد باشد بند

Шукри ллаҳ ки девона шудам ворстм

شکر لله که دیوانه شدم وارستم