Ман ббўии хуши ту дилшодам

من ببوی خوش تو دلشادم

Вар на аз худ гиреҳӣ бар бодам

ور نه از خود گرهی بر بادم

Шавам аз хеши баҳри лаҳзаи хароб

شوم از خویش بهر لحظه خراب

Кунад он лутфи хФии ободам

کند آن لطف خفی آبادم

Бе насимати барадами боди сабо

بی نسیمت بردم باد صبا

Лутф кун то наҳй бар бодам

لطف کن تا ننهی بر بادم

эй хуши Андам ки маро ёд кунӣ

ای خوش آندم که مرا یاد کنی

эй ки икдм нарӯй аз ёдам

ای که یکدم نروی از یادم

Лутфи пинҳони зи дилами бози мгир

لطف پنهان ز دلم باز مگیر

Ки дарин лутф наоне зодам

که درین لطف نهانی زادم

Лутфи ту гар набӯд бо ғами ту

لطف تو گر نبود با غم تو

Қаҳри ин ғами бикунади бунёдам

قهر این غم بکند بنیادم

Нарисигар ту бФрёди дилам

نرسی گر تو بفریاد دلم

Аз фалак ҳам гузарад фарёдам

از فلک هم گذرد فریادم

Бесутуни ғамату тешаи сабр

بیستون غمت و تیشهٔ صبر

Ки ту ширинӣ ва ман Фарҳодам

که تو شیرینی و من فرهادم

Камари бандагӣати баст чу файз

کمر بندگیت بست چو فیض

Аз ғам ҳар ду ҷаҳони озодам

از غم هر دو جهان آزادم