Дам ба дам аз ту ғамӣ мерасад ва ман шодам

دم به دم از تو غمی می‌رسد و من شادم

Банд бар банд ман афзоед ва ман озодам

بند بر بند من افزاید و من آزادم

Иди қурбони ман он дам ки фидоӣ ту шавам

عید قربان من آن دم که فدای تو شوم

Иди наврӯз ки ое ба мубораки бодам

عید نوروز که آیی به مبارک بادم

Ёди он рӯз ки дили барадӣ ва ҷон ме рақсид

یاد آن روز که دل بردی و جان می‌رقصید

Коши сад ҷон дигар бар сари он мидодм

کاش صد جان دگر بر سر‌ آن میدادم

Мурғ дил дошт ҳавои ту дар иқлӣм дигар

مرغ دل داشت هوای تو در اقلیم دگر

Кард парвозӣ ва дар доми балои афтодам

کرد پروازی و در دام بلا افتادم

Гар нагирӣ ту марои дасти даройам аз пой

گر نگیری تو مرا دست درآیم از پای

Барисигар ту ба ҷоӣӣ нарасад фарёдам

برسی گر تو به جائی نرسد فریادم

Оҳӣ ар сари даҳум аз пой дар оради оҳам

آهی ار سر دهم از پای در آرد آهم

Гиря бунёд кунам сайл кунад бунёдам

گریه بنیاد کنم سیل کند بنیادم

Задани теша бар ин кӯҳи марои пеша шуда аст

زدن تیشه بر این کوه مرا پیشه شده است

Бистўнисти фироқи ту ва ман Фарҳодам

بیستونیست فراق تو و من فرهادم

Ёди ман хоҳ бикун хоҳ макун Мухторӣ

یاد من خواه بکن خواه مکن مختاری

Лекин эй дӯсти ту ҳаргиз нарӯй аз ёдам

لیکن ای دوست تو هرگز نروی از یادم

Мешавам перу ҷавони мишўдм дар сари ишқ

میشوم پیر و جوان میشودم در سر عشق

Баҳри ишқи ту магари модари гетии зодам

بهر عشق تو مگر مادر گیتی زادم

Гоҳи вайронам ва аз хеш буд вайронем

گاه ویرانم و از خویش بود ویرانیم

Гоҳи ободу зи меъмории ту ободам

گاه آباد و ز معماری تو آبادم

Дод аз ту ба ту орм ки набошад ҷоиз

داد از تو به تو آرم که نباشد جایز

Файзро ин ки ба бегона расонад додам

فیض را این که به بیگانه رساند دادم

Ин ҷавоби ғазали ҳофизи хуши лаҳҷа ки гуфт

این جواب غزل حافظ خوش‌لهجه که گفت

Зулф бар боди мада то надиҳӣ бар бодам

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم