Дар маҳофили шеъри михўонми гуҳӣ бо обу тоб
در محافل شعر میخوانم گهی با آب و تاب
Гоҳи баҳр хеш хонам белаб аз рӯй китоб
گاه بهر خویش خوانم بی لب از روی کتاب
Шеър ҳақ хонам на ботили ҳикмату қӯти хирад
شعر حق خوانم نه باطل حکمت و قوت خرد
Ончӣ рӯй дил кунад сӯии ҳақу доролсўоб
آنچه روی دل کند سوی حق و دارالثواب
Шеър хонам коваради арвоҳро дар эҳтизоз
شعر خوانم کاورد ارواح را در اهتزاز
Ларза уфтад дар бадани маънӣ чу бигушоед ниқоб
لرزه افتد در بدن معنی چو بگشاید نقاب
Дар мақомӣ кандар ва санҷанд нақд ҳар сухан
در مقامی کاندر و سنجند نقد هر سخن
Он сухани кон тан билразанд наёяд дар ҳисоб
آن سخن کان تن بلرزاند نیاید در حساب
Шӯр дар сари нур дар дили афканди ашъори ҳақ
شور در سر نور در دل افکند اشعار حق
Шебро созад шабобу қишрро созад лбоб
شیب را سازد شباب و قشر را سازد لباب
Рӯҳ дар парвоз ояд зостмоъи байти байт
روح در پرواز آید زاستماع بیت بیت
Афканд дар сина оташ оварад дар дидаи об
افکند در سینه آتش آورد در دیده آب
Шеъри ҳақи пурмағзу шеъри ботил аз маънии тиҳӣ
شعر حق پرمغز و شعر باطل از معنی تهی
Он буд дарёии маввоҷи ин буд ҳамчун ҳубоб
آن بود دریای مواج این بود همچون حباب
Он ғазал хонам ки ҳар кӯ башнавад бихўд шавад
آن غزل خوانم که هر کو بشنود بیخود شود
Бо саропои вуҷӯд ӯ кунад кори шароб
با سراپای وجود او کند کار شراب
Он ғазал хонам ки ҷонрои сӯй алӣин кашад
آن غزل خوانم که جانرا سوی علیین کشد
Аз ҷамоли шоҳиди мақсӯд бар гирад ҳиҷоб
از جمال شاهد مقصود بر گیرد حجاب
Он ғазал хонам ки дар ваии маънии қуръон буд
آن غزل خوانم که در وی معنی قرآن بود
Гар фурӯд ояд бкҳсор аз хиҷолат гардад об
گر فرود آید بکهسار از خجالت گردد آب
Он ғазал хонам ки бар дил сард гирданд ҷаҳон
آن غزل خوانم که بر دل سرد گرداند جهان
Ҷон шавад муштоқи риҳлати зини куҳани дайри хароб
جان شود مشتاق رحلت زین کهن دیر خراب
Ҷилваҳои мъниши ҷон дар дил сомъ кунад
جلوه های معنیش جان در دل سامع کند
То ҳаёт тоза ёбад гардад аз ҳақи комёб
تا حیات تازه یابد گردد از حق کامیاب
Башнавадгар обидон бинад рухи маъбуд ро
بشنود گر عابدان بیند رخ معبود را
Аз миёни обид ва маъбуд бархезад ҳиҷоб
از میان عابد و معبود برخیزد حجاب
Гар бигӯаш зоҳид ояд байтӣ аз абёт ӯ
گر بگوش زاهد آید بیتی از ابیات او
Бугзарад зи инкори аҳл дил шавад масту хароб
بگذرد ز انکار اهل دل شود مست و خراب
Нест шеъри ман чу шеъри шоирони холии змғз
نیست شعر من چو شعر شاعران خالی زمغز
То туоне дил битоб аз шеъри файзу рӯи мтоб
تا توانی دل بتاب از شعر فیض و رو متاب