Худоё аз бидам бигузар бибахшо ҷурму исёнам

خدایا از بدم بگذر ببخشا جرم و عصیانم

Мубин дар карда зиштам ба байн дар нури имонам

مبین در کردهٔ زشتم به بین در نور ایمانم

Ту гуфтӣ банда хоҳам ки ихлосӣ дар ӯ бошад

تو گفتی بندهٔ خواهم که اخلاصی در او باشد

Чаҳ дар даст ту мебошадгар ихлосами диҳии онам

چه در دست تو می‌باشد گر اخلاصم دهی آنم

Дар имони бадали сифтами шаҳодат бар забон гуфтам

دُر ایمان بدل سفتم شهادت بر زبان گفتم

Ғубори ширк худ рафтам сазад бахшеи гноҳонм

غبار شرک خود رفتم سزد بخشی گناهانم

Ту аҳли саҳарро додӣ бҷнти ҷои босаломӣ

تو اهل سحر را دادی بجنت جا باسلامی

Марои ҳам ҷои диҳӣ шояд чаҳ шуд охири мусулмонам

مرا هم جا دهی شاید چه شد آخر مسلمانم

Чу меҳри дӯстонатро наҳодӣ дар дили ришам

چو مهر دوستانت را نهادی در دل ریشم

Чу бошад меҳр эшонам диҳад ҷо назд эшонам

چو باشد مهر ایشانم دهد جا نزد ایشانم

Чу буғзи дшмнонтро наҳодӣ дар дили тангам

چو بغض دشمنانت را نهادی در دل تنگم

Шавадгар буғзи ононами буруни оради зи ниронм

شود گر بغض آنانم برون آرد ز نیرانم

БФрмон рафтаам гоҳе суҷудӣ кардаам гоҳе

بفرمان رفته‌ام گاهی سجودی کرده‌ام گاهی

Наме арзад агар коҳӣ дар оташи худ мсўзонм

نمی‌ارزد اگر کاهی در آتش خود مسوزانم

Надорам бар ту ман миннат ки кардам гуҳи гуҳии хизмат

ندارم بر تو من منت که کردم گه گهی خدمت

Туро бар ман бўдмнт ки додӣ қудрати онам

ترا بر من بودمنت که دادی قدرت آنم

Чу давр аз ман на ё раб маро мапаснд давр аз худ

چو دور از من نهٔ یا رب مرا مپسند دور از خود

Бнздикит ҷамъам кун ки давр аз ту парешонам

بنزدیکیت جمعم کن که دور از تو پریشانم

Чу бе ёдами нмибошии маро беёд худ магузор

چو بی یادم نمیباشی مرا بی‌یاد خود مگذار

Биёад худ кун ободам ки бе ёди ту вайронам

بیاد خود کن آبادم که بی‌یاد تو ویرانم

Дилӣ дорам пароканда ки ҳар ҷузвяш дар ҷоӣист

دلی دارم پراکنده که هر جزویش در جائیست

Бидиҳ ҷамъиятӣ ё раб ки дорад дили парешонам

بده جمعیتی یا رب که دارد دل پریشانم

Дилӣ дорам ки медорад маро аз хештани ғофил

دلی دارم که میدارد مرا از خویشتن غافل

Чу ғофил мешавам аз хеши бозӣгоҳи шайтонам

چو غافل میشوم از خویش بازیگاه شیطانم

Дилӣ дорам ки мехоҳад маро аз ман ҷудо созад

دلی دارم که میخواهد مرا از من جدا سازد

Аз ин хоҳиши ҷудои созиш ки аз худ фасл натавонам

از این خواهش جدا سازش که از خود فصل نتوانم

Чу ҳашар ҳар касе бо дӯстонаш мекунӣ ё раб

چو حشر هر کسی با دوستانش میکنی یا رب

Маро назд алии ҷои даҳ ки ӯро аз мҳбонм

مرا نزد علی جا ده که او را از محبانم

Муҳиби оли пайғамбари нмисўзд дар оташи файз

محب آل پیغمبر نمیسوزد در آتش فیض

Чу дорам меҳрашон дар дил чаҳ тарсонеи зи ниронм

چو دارم مهرشان در دل چه ترسانی ز نیرانم