То оташи ишқи рахт дар ҷон ва дил афрӯхтем
تا آتش عشق رخت در جان و دل افروختیم
Дидемгар муҳайёи зи ғам аз хўшдлӣ во сӯхтем
دیدیم گر مهیا ز غم از خوشدلی وا سوختیم
Ҳолеи бағам рӯ кардаем бо айш икрў карда ем
حالی بغم رو کرده‌ایم با عیش یکرو کرده‌ایم
Шодӣ чу дар ғам ёфтем онрои бойени бФрўхтим
شادی چو در غم یافتیم آنرا باین بفروختیم
Бо ҷинату тӯбо чаҳ кор чун коми мо аз ғам равост
با جنت و طوبی چه‌کار چون کام ما از غم رواست
Аз оташи дӯзах чу ғам дар ишқ чун мо сӯхтем
از آتش دوزخ چو غم در عشق چون ما سوختیم
Чун хирқаи пӯшони ғамати дилҳои софӣ доштанд
چون خرقه پوشان غمت دلهای صافی داشتند
Мо ҳам бомед сафои зинғм мураққаъ дӯхтем
ما هم بامید صفا زینغم مرقع دوختیم
Тарки китобу дарси илми гуфтем чун дар роҳи ту
ترک کتاب و درس علم گفتیم چون در راه تو
Як нуктаи ағёри сӯз аз пер ишқ омухтем
یک نکتهٔ اغیار سوز از پیر عشق آموختیم
Гар дайн ва дунё бохтем дар ишқ ва дар савдои ишқ
گر دین و دنیا باختیم در عشق و در سودای عشق
Лек аз матоъи дарду ғам срмоиҳо андӯхтем
لیک از متاع درد و غم سرمایها اندوختیم
Афсурда будӣ файз то бо айш будат улфатӣ
افسرده بودی فیض تا با عیش بودت الفتی
эй ғами равонати шоди бод каз ту дилӣ афрӯхтем
ای غم روانت شاد باد کز تو دلی افروختیم