Аз ғибби адами рахти бҳстӣ чу кашидем

از غیبب عدم رخت بهستی چو کشیدیم

Аз партави хуршеди ту чун субҳ дамидем

از پرتو خورشید تو چون صبح دمیدیم

Чун чашм гушӯдем бар он чашмаи хуршед

چون چشم گشودیم بر آن چشمهٔ خورشید

Аз шъшаҳаш чашм чу хафоаш кашидем

از شعشه‌اش چشم چو خفاش کشیدیم

Пурсанадгар аз мо ки чаҳ дидед дар онрўз

پرسند گر از ما که چه دیدید در آنروز

Гўӣим ки дидеми ҷамолӣ ва надидем

گوئیم که دیدیم جمالی و ندیدیم

Дидан нагузорад рухи хуршеди ҷанобаш

دیدن نگذارد رخ خورشید جنابش

Хуршеди рахт чун натавон гуфт ки дидем

خورشید رخت چون نتوان گفت که دیدیم

Икчнд дар оромгаҳи олами боло

یکچند در آرامگه عالم بالا

Бо хайли малики хўшдл ва осӯда чаредем

با خیل ملک خوشدل و آسوده چریدیم

Чун рӯй ниҳодем зи афлоки сӯии хок

چون روی نهادیم ز افلاک سوی خاک

Сӯии тарабу кӯдакӣ ва ҷаҳл хазидем

سوی طرب و کودکی و جهل خزیدیم

Ташрифи хиради қомати моро чу биёрост

تشریف خرد قامت ما را چو بیاراست

Дар домгаҳи меҳнати Иблиси Фтидим

در دامگه محنت ابلیس فتیدیم

Зини домгаҳ эй файз чу солими бадари оӣим

زین دامگه ای فیض چو سالم بدر آئیم

Мустуҷиби икром ва сазовор мазидем

مستوجب اکرام و سزاوار مزیدیم