Ҳар ки мехоҳад сухани густар буд дар анҷуман

هر که میخواهد سخن گستر بود در انجمن

Аввалаш бояд тааммул дар сухан онгаҳ сухан

اولش باید تامل در سخن آنگه سخن

Ҳар сухан ҳар ҷо натавон гуфт бо ҳар мустамеъ

هر سخن هر جا نتوان گفت با هر مستمع

Поси вақту ҷоу гӯшу ҳуш бояд доштан

پاس وقت و جا و گوش و هوش باید داشتن

Ҳар ки мехоҳад ки бошад дар шумори оқилон

هر که میخواهد که باشد در شمار عاقلان

Лаби фурӯи бандади магар вақте ки бояд дмздн

لب فرو بندد مگر وقتی که باید دمزدن

Гуҳи сухан холӣ кун дилҳои андӯҳ пар аст

گه سخن خالی کن دلهای اندوه پر است

Гоҳ дар длҳости андӯҳ пушаймонӣ фикан

گاه در دلهاست اندوه پشیمانی فکن

Гоҳи миризд чу борон аз саҳоби маърифат

گاه میریزد چو باران از سحاب معرفت

То дилии кон мурда бошад зинда гардад аз сухан

تا دلی کان مرده باشد زنده گردد از سخن

Гуҳ чу обӣ дар чаҳӣ ё шер дар пистон буд

گه چو آبی در چهی یا شیر در پستان بود

То кашиш набӯд бурун ноед зи ҷои хештан

تا کشش نبود برون ناید ز جای خویشتن

Гӯшу ҳуши мустамеъ чун боз шуд бигушоӣ лаб

گوش و هوش مستمع چون باز شد بگشای لب

Вар ба бинии бастааш зинҳори нгшоӣии даҳан

ور به بینی بسته‌اش زنهار نگشائی دهن

Гар дарӣ дар дили ниҳони дории буруни ор аз садаф

گر دری در دل نهان داری برون آر از صدف

Вари надории ҳарфи некии лаби фурӯбанд аз сухан

ور نداری حرف نیکی لب فروبند از سخن

Ҳоҷатӣ дорӣ бигӯ ё соилиро даҳ ҷавоб

حاجتی داری بگو یا سائلی را ده جواب

Ҳикматии дорӣ баён кун вари надорӣ дам мазан

حکمتی داری بیان کن ور نداری دم مزن

Ҳарф бисёраст дар олам вале некаш камаст

حرف بسیار است در عالم ولی نیکش کمست

Ҳар ки гуяд ҳарфи нек эй файз азу бишинав сухан

هر که گوید حرف نیک ای فیض ازو بشنو سخن