Ба куҷои рӯми зи дастат ба чаҳ сони раҳами зи шастат

به کجا روم ز دستت به چه سان رهم ز شستت

Ҳамаи ҷои расидаи шастати ҳамаро гирифтаи дастат

همه جا رسیده شستت همه را گرفته دستت

Бикашӣ ба шаст хешам бикашӣ ба дасти хешам

بکشی به شست خویشم بکشی به دست خویشم

Бикаш ва бикаш ки ҷонам ба фидои дасту шастат

بکش و بکش که جانم به فدای دست و شستت

Ба ман фақири мискин чу гузар кунӣ бияфкан

به من فقیر مسکین چو گذر کنی بیفکن

Назарии чунонкии доне ба закоти чашми мастат

نظری چنانکه دانی به زکات چشم مستت

Бинавозӣ ар гдоӣӣ ба тафаққуду ътоӣӣ

بنوازی ار گدائی به تفقد و عطائی

Накунӣ азин зӣоне нарасад аз он шикастат

نکنی ازین زیانی نرسد از آن شکستت

Нигаҳӣ ба ноз мекун дар фитна боз ме кун

نگهی به ناز می‌کن در فتنه باز می‌کن

Ба раҳи назораи баси дил ба умед фитна ҳастат

به ره نظاره بس دل به امید فتنه هستت

Кунем харобу гўӣии зчаҳи инчин шдстӣ

کنیم خراب و گوئی ز چه این چنین شدستی

зи нигоҳи ним мастати зи ду чашм май парастат

ز نگاه نیم مستت ز دو چشم می پرستت

Ба сухани ҳаёти бахше ба нигоҳи ҷони сетоне

به سخن حیات بخشی به نگاه جان ستانی

Бикун ончӣ хоҳадат дил чаҳ з никўӣӣ гусастат

بکن آن‌چه خواهدت دل چه ز نیکوئی گسستت

Кунад орзӯ касе кӯи сар ҳимматаш баландаст

کند آرزو کسی کو سر همتش بلندست

Ки наад сиррӣ ба поят ки шавад чу хоки пастат

که نهد سری به پایت که شود چو خاک پستت

Ба дарат шикаста оем ту напурсем ки чунӣ

به درت شکسته آیم تو نپرسیم که چونی

Ба раҳати фитодаи нолами ту нгўӣим чаҳ астат

به رهت فتاده نالم تو نگوئیم چه استت

Чаҳ шавадгар илтифотӣ бикунӣ ба ҷониби файз

چه شود گر التفاتی بکنی به جانب فیض

Сари лутф агар надории раҳи қаҳрро ки бастат

سر لطف اگر نداری ره قهر را که بستت؟