Дилӣ доштам рафт аз дасти ман

دلی داشتم رفت از دست من

Куҷо ояд он ёр дар шасти ман

کجا آید آن یار در شست من

На бишнохтам қадари волои дил

نه بشناختم قدر والای دل

Рабӯд аз кафами толеъи пасти ман

ربود از کفم طالع پست من

Ҳамаи тору пудами зи дили руста буд

همه تار و پودم ز دل رسته بود

Кунун рафт он моя ҳаст ман

کنون رفت آن مایهٔ هست من

Дилиро ки парвардаи ақл буд

دلی را که پروردهٔ عقل بود

Фиканд ани ҳавои зибри дасти ман

فکند ان هوای زبر دست من

зи дасти ҳавои ҷом ғифлат кашид

ز دست هوا جام غفلت کشید

Кӣ ояд бҳўши ин сари масти ман

کی آید بهوش این سر مست من

Кушодами раҳи табъу бастами хирад

گشادم ره طبع و بستم خرد

Фиғон аз кушоди ману басти ман

فغان از گشاد من و بست من

Магари ҳақи кушояди дарии файз ро

مگر حق گشاید دری فیض را

Ва гарна чу меояд аз дасти ман

و گرنه چو می‌آید از دست من