Меҳрати бҷони баҳори дили доғдори ман

مهرت بجان بهار دل داغدار من

Аз меҳри ҷон хазон напазирад баҳори ман

از مهر جان خزان نپذیرد بهار من

Дар оташи ҳавои ту хокистарӣ шудам

در آتش هوای تو خاکستری شدم

Шояд ки боди сӯии ту оради ғубори ман

شاید که باد سوی تو آرد غبار من

Май афканами бароаи ту то хок раҳ шавад

می‌افکنم براه تو تا خاک ره شود

Бошад қадам наҳй басари хоксори ман

باشد قدم نهی بسر خاکسار من

Гуфтӣ магӯӣ қиссау андӯҳи худ бкс

گفتی مگوی قصه و اندوه خود بکس

Хӯн шуд зи ғуссаи ту дили рози дори ман

خون شد ز غصه تو دل راز دار من

Ман чун ниҳон кунам ки зи ғами парда май дард

من چون نهان کنم که ز غم پرده می‌درد

Хӯни ҷигари бзири мижаи ашкбори ман

خون جگر بزیر مژه اشکبار من

Дар рӯзи ҳашар чун зи амал ҷустуҷӯ кунанд

در روز حشر چون ز عمل جستجو کنند

Гӯям боаҳ рафту фиғони рӯзгори ман

گویم بآه رفت و فغان روزگار من

Ғам аз дилами дамор бар оварад ва он нигор

غم از دلم دمار بر آورد و آن نگار

Нанишаст соъатии бикрам дар канори ман

ننشست ساعتی بکرم در کنار من

Хомӯш бош файзи азинқсаҳ дам мазан

خاموش باش فیض ازینقصه دم مزن

На картаст шикваи зи хубон на кори ман

نه کارتست شکوه ز خوبان نه کار من