Бози ои ҷони ману ҷонони ман

باز آی جان من و جانان من

Доғи ишқат тоза шуд бар ҷони ман

داغ عشقت تازه شد بر جان من

Ишқи шӯрангези олами сӯзи боз

عشق شورانگیز عالم سوز باز

Оташ андозад бахону мони ман

آتش اندازد بخان و مان من

Ғамзаи шӯхи балои масти ту

غمزهٔ شوخ بلای مست تو

Шуд дигар бар ҳамзани сомони ман

شد دگر بر همزن سامان من

Он нигоҳи длФрибт тоза кард

آن نگاه دلفریبت تازه کرد

Дар дили ман дард бе дармони ман

در دل من درد بی‌درمان من

Тири мижгонати балои дайну дил

تیر مژگانت بلای دین و دل

Кард сад ҷои рахна дар имони ман

کرد صد جا رخنه در ایمان من

Оташи ишқи рахт боло гирифт

آتش عشق رخت بالا گرفت

Шуъла зан шуд дар даруни ҷони ман

شعله زن شد در درون جان من

Аз май лаъли лабат ҷомӣ бидиҳ

از می لعل لبت جامی بده

Оби зан бар оташи сӯзони ман

آب زن بر آتش سوزان من

ё бисӯз аз ман ба ҷузи нақши худат

یا بسوز از من به جز نقش خودت

Вораҳон ин маро аз он ман

وارهان این مرا از آن من

Сад ҳазорон офарин бар ҷони ишқ

صد هزاران آفرین بر جان عشق

Кӯи ниҳоди ин доғҳо бар ҷони ман

کو نهاد این داغها بر جان من

Боқии он офарин бар ҷони файз

باقی آن آفرین بر جان فیض

Гар нагӯяд ин ман ё он ман

گر نگوید این من یا آن من