Гули бунафша дамӣдан гирифт гирди изорат
گل بنفشه دمیدن گرفت گرد عذارت
На чашми бад нгридн гирифт гирди изорат
نه چشم بد نگریدن گرفت گرد عذارت
Ғалат на ин венаи он дўдоаҳи ошиқи зорат
غلط نه این ونه آن دودآه عاشق زارت
Баланди гашт ва расӣдан гирифт гирди изорат
بلند گشت و رسیدن گرفت گرد عذارت
На онҷмоли диловези бас ки дошт ҳаловат
نه آنجمال دلاویز بس که داشت حلاوت
Сипоҳи мӯр чаридан гирифт гирди изорат
سپاه مور چریدن گرفت گرد عذارت
Ғалат ки оҳӯии чашми тўкрди нофаи гшоӣӣ
غلط که آهوی چشم توکرد نافه گشائی
Насими машк вазидан гирифт гирди изорат
نسیم مشک وزیدن گرفت گرد عذارت
На холи гӯшаи чашм аз нигоҳи гарм ту гардид
نه خال گوشه چشم از نگاه گرم تو گردید
Тамоми об ва чакидан гирифт гирди изорат
تمام آب و چکیدن گرفت گرد عذارت
Ғалат ки тӯтии ҷон дар ҳавои қанди лаби ту
غلط که طوطی جان در هوای قند لب تو
Қафаси шикаст ва паридан гирифт гирди изорат
قفس شکست و پریدن گرفت گرد عذارت
На баҳри хас бсоҳл фиканд анбари Соро
نه بحر خس بساحل فکند عنبر سارا
Марӣзи дил чу тпидн гирифт гирди изорат
مریض دل چو طپیدن گرفت گرد عذارت
Ки акси ғалат дар оинаи ҷамол ту афтод
که عکس غلط در آینهٔ جمال تو افتاد
Зулола чун нгридн гирифт гирди изорат
زلاله چون نگریدن گرفت گرد عذارت
На дар ҳавои рахт буд зарраи сони ҳамаи дилҳо
نه در هوای رخت بود ذرهٔ سان همه دلها
Бсухт чунки расӣдан гирифт гирди изорат
بسوخت چونکه رسیدن گرفت گرد عذارت
Ғалат ки он мжҳои сиёҳ соя фикан шуд
غلط که آن مژهای سیاه سایه فکن شد
Чу сояи акс Фтидн гирифт гирди изорат
چو سایه عکس فتیدن گرفت گرد عذارت
Ғалат ки ҳасан ниқобӣ биравӣ хештани афканд
غلط که حسن نقابی بروی خویشتن افکند
Зшрми дида чу дидан гирифт гирди изорат
زشرم دیده چو دیدن گرفت گرد عذارت
На тарки нози мулӯконаи наргиси мастат
نه ترک ناز ملوکانه نرگس مستت
Сипоҳи оҳ харидан гирифт гирди изорат
سپاه آه خریدن گرفت گرد عذارت
Ғалат надошт дили сӯхта чу тоби фироқат
غلط نداشت دل سوخته چو تاب فراقت
Зсинаҳи ҷуст ва тнидн гирифт гирди изорат
زسینه جست و تنیدن گرفت گرد عذارت
Ба боғ рӯй туро об дод файзи зи дида
به باغ روی ترا آب داد فیض ز دیده
Чунонкии сабза дамӣдан гирифт гирди изорат
چنانکه سبزه دمیدن گرفت گرد عذارت