Ман ошуфтаро дар роҳи ёрии кори афтода

من آشفته را در راه یاری کار افتاده

Ки дар роҳаш чу ман бе боу сар бисёр афтода

که در راهش چو من بی با و سر بسیار افتاده

Сар омад умр биҳосл нашуд паймӯдаи як манзил

سر آمد عمر بیحاصل نشد پیموده یک منزل

Миёни роҳи ҳам хари мурда ва ҳам бори афтода

میان راه هم خر مرده و هم بار افتاده

Шуда будам ҳамаи нобӯд ва гум гашта раҳи мақсӯд

شده بودم همه نابود و گم گشته ره مقصود

Серум гардӣда сўдоӣии қадам аз кори афтода

سرم گردیده سودائی قدم از کار افتاده

Нашуд таии роҳ ва поем монад аз рафтору раҳ гум шуд

نشد طی راه و پایم ماند از رفتار و ره گم شد

Дилам шуд хастаи ҷони афкору тани бемори афтода

دلم شد خسته جان افکار و تن بیمار افتاده

Магари Хизр раҳе гардад дўчори ман дарин водӣ

مگر خضر رهی گردد دوچار من درین وادی

Ки дар торикии ҳайрати раҳами душвори афтода

که در تاریکی حیرت رهم دشوار افتاده

Нбстми тарафӣ аз илму амал то буд олотам

نبستم طرفی از علم و عمل تا بود آلاتم

Сар омад умр шуд олоти кор аз кори афтода

سر آمد عمر شد آلات کار از کار افتاده

Суханҳои ҷлӣ гуфтам шунидам нек фаҳмидам

سخنهای جلی گفتم شنیدم نیک فهمیدم

Кунунам кор бо фаҳмидани асрори афтода

کنونم کار با فهمیدن اسرار افتاده

Дили нӯронӣ бояд ки асрори сухани фаҳмад

دل نورانی باید که اسرار سخن فهمد

Бар ойинаи дили ман србсри зангори афтода

بر آئینهٔ دل من سربسر زنگار افتاده

Наёбади шасту шӯи алои боби чашму сӯзи ҷон

نیابد شست و شو الا بآب چشم و سوز جان

Диламро ки бо зорӣу истиғфори афтода

دلم را که با زاری و استغفار افتاده

Надорам обу тобу зорӣу барги фиғон кардан

ندارم آب و تاب و زاری و برگ فغان کردن

Забону дидаи ҳам чун ман баҳоли зори афтода

زبان و دیده هم چون من بحال زار افتاده

Бибахшо боролҳо бар ман бедасту по акнӯн

ببخشا بارالها بر من بی‌دست و پا اکنون

Ки даст ва поем аз кирдор ва аз рафтори афтода

که دست و پایم از کردار و از رفتار افتاده

Бибахшо бар тану ҷонам дар онсоът ки дармонам

ببخشا بر تن و جانم در آنساعت که درمانم

Дил аз ҷони канда ва бо кандан ҷони кори афтода

دل از جان کنده و با کندن جان کار افتاده

Ҷаҳони боқайии пеши назари афрохтаи қомат

جهان باقیم پیش نظر افراخته قامت

Ҷаҳон ?фонем аз дидаи хўнбори афтода

جهان فانیم از دیده خونبار افتاده

На вақти узри хоҳӣ ва на узри рӯи сиёҳӣ ро

نه وقت عذر خواهی و نه عذر رو سیاهی را

Саропои ғарқи исёни кор бо ғаффори афтода

سراپا غرق عصیان کار با غفار افتاده

Хаттӣ аз хома ғуфрон бикаш бар номаи исён

خطی از خامه غفران بکش بر نامهٔ عصیان

Ки кори файз бо кирдори худ душвори афтода

که کار فیض با کردار خود دشوار افتاده