Дилам дар водии хунхори ишқии зори афтода

دلم در وادی خونخوار عشقی زار افتاده

Диламро бо балоу меҳнату ғами кори афтода

دلم را با بلا و محنت و غم کار افتاده

зи базми рӯҳи афзои висоли ёри худ монда

ز بزم روح افزای وصال یار خود مانده

Бзндони фироқу суҳбати ағёри афтода

بزندان فراق و صحبت اغیار افتاده

Рақибони ҷумла дар айшанду осоиши бкоми дил

رقیبان جمله در عیشند و آسایش بکام دل

Манам дар кӯй ӯ бемор ва бе тимори афтода

منم در کوی او بیمار و بی تیمار افتاده

Надорам дасту пои зорӣу асбоби ғмхўорӣ

ندارم دست و پای زاری و اسباب غمخواری

Ки дасту пои зорӣ низ чун ман зори афтода

که دست و پای زاری نیز چون من زار افتاده

Нмидонм чаҳ гӯям чун кунам бо дарди бидрмон

نمیدانم چه گویم چون کنم با درد بیدرمان

Забону дастам аз гуфтор ва аз кирдори афтода

زبان و دستم از گفتار و از کردار افتاده

Ҳамаи кас офият ёбанд аз лутфи ҳабиби худ

همه کس عافیت یابند از لطف حبیب خود

Ман аз лутфи ҳабиби хештани бемори афтода

من از لطف حبیب خویشتن بیمار افتاده

Бензади Сайиди худ бандагонро иззатӣ бошад

بنزد سید خود بندگان را عزتی باشد

Дареғ аз ман бензади Сайиди худ хори афтода

دریغ از من بنزد سید خود خوار افتاده

зи бас аз ҷои сабки хезад ба тори мўӣии овезад

ز بس از جا سبک خیزد به تار موئی آویزد

Дил ҳар ҷоӣим аз дидаи хўнбори афтода

دل هر جائیم از دیدهٔ خونبار افتاده

БФрёди дили зорами рас эй дилдори дилдорон

بفریاد دل زارم رس ای دلدار دلداران

Ббўити файз дар дунболи ҳзи дилдори афтода

ببویت فیض در دنبال هز دلدار افتاده