Биё соқӣ бидиҳ ҷомӣ аз он май

بیا ساقی بده جامی از آن می

Ки ҷони ошиқон аз вай буд ҳӣ

که جان عاشقان از وی بود حی

Аз он май коўрди ҷон дар тани ман

از آن می کآورد جان در تن من

Кунад икҷръаҳаш лошиءро шийъ

کند یکجرعه‌اش لاشیء را شیء

Агар зоҳид кашад дар рақс ояд

اگر زاهد کشد در رقص آید

Бхоки мурдагар резӣ шавад ҳӣ

بخاک مرده گر ریزی شود حی

Аз он май каз фурӯғаш шаб шавад рӯз

از آن می کز فروغش شب شود روز

Сияҳи дилро кунад хуршед бе фӣ

سیه دل را کند خورشید بی فی

Мӣӣ каз ман маро бахшад халосӣ

مئی کز من مرا بخشد خلاصی

Саро поем шавад фонӣ аз он май

سرا پایم شود فانی از آن می

Биёи соқии маро аз хеши бурҳон

بیا ساقی مرا از خویش برهان

Магар тарафӣ бабандам аз худ вай

مگر طرفی ببندم از خود وی

На тоби васл ӯ дорам на ҳиҷрон

نه تاب وصل او دارم نه هجران

На бо вай ме тавон бӯдан на бе вай

نه با وی می‌توان بودن نه بی وی

Биё май даҳ маро аз хеши бустон

بیا می ده مرا از خویش بستان

Магӯ чун ва магӯ чанд ва магӯ кӣ

مگو چون و مگو چند و مگو کی

Паёпаии даҳ ки ишқ Андам гуворост

پیاپی ده که عشق آندم گواراست

Ки дар кафи ҷом май оради паёпай

که در کف جام می‌آرد پیاپی

Макун доғам магӯ кӣ , дмбдми даҳ

مکن داغم مگو کی، دمبدم ده

Дил мисатон надорад тоқати вай

دل مستان ندارد طاقت وی

Чаҳ мепоӣӣ бидиҳ соқии шаробӣ

چه می‌پائی بده ساقی شرابی

Чаҳ мехорӣ қафо мутриб бизан не

چه میخواری قفا مطرب بزن نی

Биё мутриб бизан бар тори дастӣ

بیا مطرب بزن بر تار دستی

Биё соқӣ бидиҳ ҷомии пар аз май

بیا ساقی بده جامی پر از می

Бидиҳ соқии шаробӣ аз бту хам

بده ساقی شرابی از بط و خم

Бизан мутриб навой барбату не

بزن مطرب نوای بربط و نی

Маяфкан айши фаслиро бФслӣ

میفکن عیش فصلی را بفصلی

з каф магузор май дар баҳману дай

ز کف مگذار می در بهمن و دی

Баҳорӣ кун саросари умрро файз

بهاری کن سراسر عمر را فیض

з рӯй соқӣу ҷоми паёпай

ز روی ساقی و جام پیاپی