Дилу дайну ақлу ҳушами ҳамаро бар об додӣ

دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی

зи кадоми бодаи соқӣ ба ман хароб додӣ

ز کدام باده ساقی به من خراب دادی

Чаҳ дил ва чаҳ дайну имони ҳамаи гашти рахнаи рахна

چه دل و چه دین و ایمان همه گشت رخنه رخنه

Мижаҳои шӯхи худро чу ба ғамза об додӣ

مژه‌های شوخ خود را چو به غمزه آب دادی

Дили олимии з ҷо шуд чу ниқоб бар гушӯдӣ

دل عالمی ز جا شد چو نقاب بر گشودی

Ду ҷаҳон ба ҳам бар омад чу ба зулф тоб додӣ

دو جهان به هم بر آمد چو به زلف تاب دادی

Дар хуррамӣ гушӯдӣ чу ҷамол худ намӯдӣ

در خرمی گشودی چو جمال خود نمودی

Раҳи дард ва ғам бибастӣ чу шароб ноб додӣ

ره درد و غم ببستی چو شراب ناب دادی

зи ду чашми ним мастат май ноби ошиқон ро

ز دو چشم نیم مستت می ناب عاشقان را

зи лабу ҷӯии ҷабинати шукр ва гулоб додӣ

ز لب و جوی جبینت شکر و گلاب دادی

Ҳамаи каси насиби худро барад аз закоти ҳасанат

همه کس نصیب خود را برد از زکات حسنت

Ба ман фақиру мискини ғам беҳисоб додӣ

به من فقیر و مسکین غم بی‌حساب دادی

Ҳамаи сархуш аз висолати ману ҳасрату хаёлат

همه سرخوش از وصالت من و حسرت و خیالت

Ҳамаро шароб додӣу маро сароб додӣ

همه را شراب دادی و مرا سراب دادی

зи лаби шкрФрўшти дили “и файз ” хости комӣ

ز لب شکرفروشت دل “فیض” خواست کامی

На иҷобатӣ намӯдӣ на маро ҷавоб додӣ

نه اجابتی نمودی نه مرا جواب دادی