Сӯии ман эй хуҷастаи ху рӯй чаро нмикнӣ

سوی من ای خجسته خو روی چرا نمیکنی

Бо ҳама лутф мекунӣ бо дили мо нмикнӣ

با همه لطف میکنی با دل ما نمیکنی

Бо ҳамаи каси з рӯй меҳри ҳамдам ва ҳамнишин шӯй

با همه کس ز روی مهر همدم و همنشین شوی

Дасти бадасту рӯбарӯ рӯй бмои нмикнӣ

دست بدست و روبرو روی بما نمیکنی

Бо ҳамаи даст дар камар аз гулу хури шукуфта тар

با همه دست در کمر از گل و خور شکفته‌تر

Дар дил хастаам ба ҷузи хори ҷафои нмикнӣ

در دل خسته‌ام به جز خار جفا نمیکنی

Гуфтӣ агар ту ҷони диҳии сӯй ту мекунам назар

گفتی اگر تو جان دهی سوی تو میکنم نظر

Ҷон блбм расед ва ту ваъдаи вафои нмикнӣ

جان بلبم رسید و تو وعده وفا نمیکنی

Оҳам аз осмони гузашти нолаи зи ломакони гузашт

آهم از آسمان گذشت ناله ز لامکان گذشت

Сӯхтам аз ғами ту ман раҳм чаро нмикнӣ

سوختم از غم تو من رحم چرا نمیکنی

Хӯни дилами з дида шуд кори дил рамида шуд

خون دلم ز دیده شد کار دل رمیده شد

Ҷони з танам парида шудҳои чҳо нмикнӣ

جان ز تنم پریده شد های چها نمیکنی

Файзи гузашти умр ва ҳеҷ кор худо накарда

فیض گذشت عمر و هیچ کار خدا نکردهٔ

Венаи ду се рӯзаи мондаро сарфи қазои нмикнӣ

وین دو سه روزه مانده را صرف قضا نمیکنی