Гуҳ дар ғазалам сухан кашад ҷониби роз

گه در غزلم سخن کشد جانب راز

Гоҳе бқсидаҳ мешавад давру дароз

گاهی به قصیده میشود دور و دراز

Нозами брбоъии сухан кӯтаҳ кун

نازم به رباعی سخن کوته کن

То боз шавад бҳрФи лаби бандади боз

تا باز شود به حرف لب بندد باز