Агар ба кӯии эмомам буд маҷоли вусӯл

اگر به کوی امامم بود مجال وصول

Расад ба давлат васлаш навой ман ба ҳусӯл

رسد به دولت وصلش نوای من به حصول‏

Ман шикаста бедасту по ба дарга ӯ

من شکسته بی‏دست و پا به درگه او

Ба ҳеҷ боб надорам раҳи хурӯҷу духул

به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول‏

Куҷои рӯми чаканами ҳоли дил кро гӯям

کجا روم چکنم حال دل کرا گویم

Ки гштҳ‏оми зи фироқи эмоми хеши малул

که گشته‏ام ز فراق امام خویش ملول

Ҳамин басаст ки ӯро бубинам ва дар пош

همین بس است که او را ببینم و در پاش

Пас аз муҳориба душманон шавам мақтӯл

پس از محاربه دشمنان شوم مقتول

Дилам чу гашти мсиқл ба сайқали меҳраш

دلم چو گشت مصیقل به صیقل مهرش

Буд зи занги ҳаводис бар оинаи мсқўл

بود ز زنگ حوادث بر آینه مصقول

Бгшт бар ҳамаи дилҳо ҳадиси шавқи эмом

بگشت بر همه دلها حدیث شوق امام

Наёфт чун дили ман гӯша барои нузул

نیافت چون دل من گوشه برای نزول

Бигӯ санои эмоми замон ба ҷон ва ба дил

بگو ثنای امام زمان به جان و به دل

Ки мерасад мадади файз аз нуфусу уқул

که می‏رسد مدد فیض از نفوس و عقول