Амомо дар фироқат шуд ҳазорон рахна дар дайнам

اماما در فراقت شد هزاران رخنه در دینم

Биёи як бор дигар кун зи нави исломи талқинам

بیا یک بار دیگر کن ز نو اسلام تلقینم

Ба он мстзҳрми ҷоно ки дили мأўоӣ ту гардад

به آن مستظهرم جانا که دل مأوای تو گردد

Маро рӯзӣ мабод он дам ки беёд ту биншинам

مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

Шаби риҳлати ҳам аз бистари рӯм то қасри ҳўролъин

شب رحلت هم از بستر روم تا قصر حورالعین

Агар дар субҳи ҷон додан ту бошӣ шамъи болинам

اگر در صبح جان دادن تو باشی شمع بالینم

Аз он тарсами ман бедил ки пеш аз рӯзи васли ту

از آن ترسم من بی‏دل که پیش از روز وصل تو

Ба талхии ногаҳон аз тан барояд ҷони ширинам

به تلخی ناگهان از تن برآید جان شیرینم

Ҷаҳони фонӣу боқии фидои оли пайғамбар

جهانِ فانی و باقی فدای آل پیغمبر

Туфайли нур эшонаст ҳар чизе ки ми‏бинм

طفیل نور ایشان است هر چیزی که می‏بینم

Ҳадиси орзӯмандӣ ки сабташ кард файзи ӣнҷо

حدیث آرزومندی که ثبتش کرد فیض اینجا

Буд арвоҳи ашъорӣ ки ҳофиз дод талқинам

بود ارواح اشعاری که حافظ داد تلقینم