Дар дили зи ҳақи таъолӣ , шкристи байнҳоят
در دل ز حق تعالی، شکریست بینهایت
Кӯ дар китоб худ кард , дар шаъни ту ҳикоят
کو در کتاب خود کرد، در شأن تو حکایت
Дар ваъдаи висолат , нстхлФнҳм гуфт
در وعده وصالت، نستخلفنّهم گفت
Ҷон гар фишонам арзад , ин лутф ва ин аноят
جان گر فشانم ارزد، این لطف و این عنایت
Рӯзӣ ки ҳақи ҷадат , ашрор ғасб карданд
روزی که حق جدت، اشرار غصب کردند
Кард ин ?хитои мункир , дар ол ӯ сироят
کرد این خطای منکر، در آل او سرایت
Каси ташнаи шуморо , дигари надоди обӣ
کس تشنه شما را، دیگر نداد آبی
Гуфтӣ вале шиносон , рафтанд аз он вилоят
گفتی ولی شناسان، رفتند از آن ولایت
Аз шӯр Карбало шуд , дилҳо кабоби конҷо
از شور کربلا شد، دلها کباب کانجا
Сарҳо бурӣдаи бинӣ , биҷрму биҷноит
سرها بریده بینی، بیجرم و بیجنایت
Ҳарчанд фикр кардам , ҷузи ваҳшатами ниФзўд
هرچند فکر کردم، جز وحشتم نیفزود
Зинҳор аз ин ҳикоят , фарёд аз ин ривоят
زنهار از این حکایت، فریاد از این روایت
Шуд дар шаби хафоят , роҳи муроди ман гум
شد در شب خفایت، راه مراد من گم
Аз гўшҳои буруни ой , эй кавкаби ҳидоят
از گوشهای برون آی، ای کوکب هدایت
Гар ту кунӣ азобам , рӯ аз ту барнатобам
گر تو کنی عذابم، رو از تو برنتابم
Ҷавр аз ҳабиби хуштар , каз муддаии риоят
جور از حبیب خوشتر، کز مدعی رعایت
Меҳри эмом бояд , варна чаҳ суд эй файз
مهر امام باید، ورنه چه سود ای فیض
Қуръон ба сабъаи хондан дар чордаҳи ривоят ? !
قرآن به سبعه خواندن در چارده روایت؟!