Манам ки меҳри набӣ ва вале паноҳ ман аст

منم که مهر نبی و ولی پناه من است

Дуои нойиби ҳақи вирди субҳгоҳ ман аст

دعای نایب حق ورد صبحگاه من است

зи подшоҳу гадои фориғами бҳмди аллоҳ

ز پادشاه و گدا فارغم بحمد اللّه

Гадои хоки раҳи дӯсти подшоҳ ман аст

گدای خاک ره دوست پادشاه من است

зи васл ӯ ншкибми гарм ба теғ зананд

ز وصل او نشکیبم گرم به تیغ زنند

Рамидан аз дар давлат на расму роҳ ман аст

رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

Ба ҳоли ман назарӣ мекун эй эмоми замон

به حال من نظری می‏کن ای امام زمان

Ки илтифоти ту куффораи гуноҳ ман аст

که التفات تو کفاره گناه من است‏

Марои зи ?данеу уқбои ғараз висол шумост

مرا ز دنیی و عقبی غرض وصال شماست

Ҷузи ин хаёл надорам худои гувоҳ ман аст

جز این خیال ندارم خدا گواه من است

Бар остони шумо рӯ ниҳодаам зон рӯй

بر آستان شما رو نهاده‌‏ام زان روی

Фарои зи маснади хуршеди такяи гоҳ ман аст

فرا ز مسند خورشید تکیه‏‌گاه من است

зи мавҷҳои ҳаводиси маро чаҳ бок эй файз

ز موج‏های حوادث مرا چه باک ای فیض

Чу меҳри ҳайдару авлод ӯ паноҳ ман аст

چو مهر حیدر و اولاد او پناه من است