Ҷавзои саҳари ниҳоди ҳамоили баробарам

جوزا سحر نهاد حمایل برابرم

Гӯи шиъаи эмомам ва савганд мехӯрам

گو شیعه امامم و سوگند می‏خورم‏

Асри зуҳӯри ҳазрат ӯ хоҳам аз худо

عصر ظهور حضرت او خواهم از خدا

Перонаи сар ҳавоӣ ҷавонӣаст бар серум

پیرانه سر هوای جوانیست بر سرم

Мавлои ман ба арши расмгар з рӯй фазл

مولا من به عرش رسم گر ز روی فضل

Мамлуки он ҷанобаму мискини ин дирам

مملوک آن جنابم و مسکین این درم

Ман ҷръҳ‏нўши меҳр ту будам чаҳ дар азал

من جرعه‏نوش مهر تو بودم چه در ازل

Кӣ тарк об хӯрд кунад табъи хуи гарм

کی ترک آب خورد کند طبع خو گرم

Гар боварати нми‏шўд аз бандаи ин ҳадис

گر باورت نمی‏شود از بنده این حدیث

Аз гуфта камол далелӣ биоварам

از گفته کمال دلیلی بیاورم

«гар бркнми дил аз ту ва бурдорам аз ту меҳр

«گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر

Он меҳр бар ки афканами он дили куҷо барам »

آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم»

Номами зи шиъён ва муҳибон мабод агар

نامم ز شیعیان و محبان مباد اگر

Ғайр аз муҳаббати ту буд шуғли дигрм‏

غیر از محبت تو بود شغل دیگرم‏

Бол ва парӣ надорам ва ин турфа тарка нест

بال و پری ندارم و این طرفه ترکه نیست

Ғайр аз ҳавои манзили симурғ дар серум

غیر از هوای منزل سیمرغ در سرم

Аҳди аласт буд маро бо влои ту

عهد الست بود مرا با ولای تو

Аз шоҳроҳи умр бар ин роҳ бигузарам

از شاهراه عمر بر این راه بگذرم

эй ошиқон рӯй ту аз зарраи бештар

ای عاشقان روی تو از ذره بیشتر

Ман чун расм ба васл ки аз зарраи кмтрм‏

من چون رسم به وصل که از ذره کمترم‏

Шукри худо ки синҳ‏ом аз меҳри ту пар аст

شکر خدا که سینه‏ام از مهر تو پر است

Комӣ ки хостами з худо шуд месерум

کامی که خواستم ز خدا شد میسرم

Роҳам мазан ба васфи зулоли Хизр ки ман

راهم مزن به وصف زلال خضر که من

Аз ҷоми оли ҷръҳ‏кши ҳавзи кавсарам

از جام آل جرعه‏کش حوض کوثرم