Висол ӯ зи умри ҷовдон ба

وصال او ز عمر جاودان به

Худовандо марои он даҳ ки он ба

خداوندا مرا آن ده که آن به‏

Магӯ сари вуҷӯдаш бо мухолиф

مگو سرّ وجودش با مخالف

Ки рози дӯст аз душмани ниҳон ба

که راز دوست از دشمن نهان به

Ба хулдами зоҳдои даъвати мФрмо

به خلدم زاهدا دعوت مفرما

Ки шавқи соҳиби аламрам аз он ба

که شوق صاحب الامرم از آن به

Дило доим ба фикру зикр ӯ бош

دلا دائم به فکر و ذکر او باش

Ба ҳукми он ки тоъати ҷовдон ба

به حکم آن که طاعت جاودان به

з ҳар ҳарфӣ ки гӯйии файз ҷое

ز هر حرفی که گویی فیض جایی

Ҳадиси соҳиби асру замон ба

حدیث صاحب عصر و زمان به‏