Бо хӯн дил навиштам назд эмоми нома

با خون دل نوشتم نزد امام نامه

Ании раъйати дҳрои ман ҳҷрки алқёмаҳ

انّی رأیت دهرا من هجرک القیامه

Дорам ман аз фироқат дар дидаи сад аломат

دارم من از فراقت در دیده صد علامت

Лӣси алдмўъи Айнии ҳозои лнои алъломаҳ

لیس الدموع عینی هذا لنا العلامه

Гуфтӣ маломат омад аз касрати ҳадисаш

گفتی ملامت آمد از کثرت حدیثش

Валлоҳи мо рأинои ҳбои бломломаҳ

واللّه ما رأینا حبّا بلاملامه

Пурсидам аз хабирии ҳоли эмоми гуфто :

پرسیدم از خبیری حال امام گفتا:

Фии баъдаи азоби фии қурбаи ассалома

«فی بعده عذاب فی قربه السلامه»

Бо душманон магӯӣед сараш ман озмудам

با دشمنان مگویید سرّش من آزمودم

Ман ҷрби алмҷрби ҳалат ба алндомаҳ

من جرّب المجرّب حلّت به الندامه

Гарчи эмом фарзаст баҳри ҳидояти халқ

گر چه امام فرض است بهر هدایت خلق

Валлоҳи мо қблнои ман ғайрики аломомаҳ

واللّه ما قبلنا من غیرک الامامه

эй файз дар висолаш мекӯш то туоне

ای فیض در وصالش می‏‌کوش تا توانی

Ҳатто тзўқ манеҳ , кأсои ман алкромаҳ

حتّی تذوق منه، کأسا من الکرامه