Туфайли нур аммоманд одамӣу парӣ

طفیل نور امامند آدمی و پری

Иродатӣ бинмо то саодатии бабрӣ

ارادتی بنما تا سعادتی ببری

Чу мустаъиди назари нестии висоли мҷўӣ

چو مستعد نظر نیستی وصال مجوی

Ки ҷом ҷам накунад суди вақти би‏бсрӣ

که جام جم نکند سود وقت بی‏بصری

Бакӯш хоҷа ва холӣ мабош аз ғам ӯ

بکوش خواجه و خالی مباش از غم او

Ки бандаро нахирад кас ба айби пурҳунарӣ

که بنده را نخرد کس به عیب پرهنری

Биёу ҷинати тӯбои бихар ба меҳри эмом

بیا و جنت طوبی بخر به مهر امام

Дар ин муомила ғофил машав ки ҳайфи хурӣ

در این معامله غافل مشو که حیف خوری

Маро дар ин зулмоти ончӣ рҳнмоӣӣ кард

مرا در این ظلمات آنچه رهنمائی کرد

Ниёзи ним шабӣ буду гиряи саҳарӣ

نیاز نیم‏ شبی بود و گریه سحری

зи ҳиҷри васли ту дар ҳайратам чаҳ кор кунам

ز هجر وصل تو در حیرتم چه کار کنم

На дар баробари чашмӣ ки ғоӣб аз назарӣ

نه در برابر چشمی که غائب از نظری