Кутубати қиссаи шавқӣу мдмъӣ бокӣ

کتبت قصّة شوقی و مدمعی باکی

Биё ки бе ту ба ҷони омадами зи ғмноки‏

بیا که بی‌تو به جان آمدم ز غمناکی‏

Замонаро натавон дид бе эмоми замон

زمانه را نتوان دید بی‌امام زمان

ФкиФи ҳолк ё даҳр ! эй мўлоки‏

فکیف حالک یا دهر! ایّ مولاکی‏

зи хоки пой ту дод обрӯии лолау гул

ز خاک پای تو داد آبروی لاله و گل

Чу калаки сунъ рақам зад ба обӣу хокӣ

چو کلک صنع رقم زد به آبی و خاکی

Киро расад ки кунад айби домани пакет

که را رسد که کند عیب دامن پاکت

Ки ҳамчуи қатра ки бар барг гул чакад покӣ

که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی

Касе чигуна зи васфи ту дам тавонад зад

کسی چگونه ز وصف تو دم تواند زد

Ки сари сунъи худои варои адроки‏

که سرّ صنع خدایی ورای ادراکی‏

Ҳамеша дар назарӣ гарчи даврӣ аз бар мо

همیشه در نظری گرچه دوری از بر ما

зи васли ҳиҷри ту ҳам шокирем ва ҳам шокӣ

ز وصل هجر تو هم شاکریم و هم شاکی

Русуми шаръ ба тадриҷ аз миёни бардошт

رسوم شرع به تدریج از میان برداشت

Фақиҳи ҷоҳилу коҳили зи ҷаҳл бе ‏боки‏

فقیه جاهل و کاهل ز جهل بی‌‏باکی‏

Ба қадар ончӣ тавонем файз ме гӯйем

به قدر آنچه توانیم فیض می‏‌گوییم