эй Подшаҳ хубон дод аз ғами тнҳоӣӣ

ای پادشه خوبان داد از غم تنهائی

Дил бе ту ба ҷон омад вақтаст ки бози оӣи‏

دل بی تو به جان آمد وقتست که باز آئی‏

Дар орзӯӣ рӯят бинишаста ба ҳар роҳӣ

در آرزوی رویت بنشسته به هر راهی

Сад зоҳид ва сад обиди саргаштаи сўдоӣӣ

صد زاهد و صد عابد سرگشته سودائی

Муштоқӣу маҳҷӯрии давр аз ту чунонам кард

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد

Каз даст нахоҳад шуд поёни шкибоӣӣ

کز دست نخواهد شد پایان شکیبائی

эй дарди туами дармон дар бистари нокомӣ

ای درد توام درمان در بستر ناکامی

Ваии ёди туами мӯнис дар гӯшаи тнҳоӣӣ

وی یاد توام مونس در گوشه تنهائی

Фикри худ варои худ дар амри ту кӣ гунҷад

فکر خود ورای خود در امر تو کی گنجد

Куфраст дар ин водии худбинӣу хўдроӣӣ

کفر است در این وادی خودبینی و خودرائی

Дар доӣраҳи фармони мо нуқта таслимем

در دائره فرمان ما نقطه تسلیمیم

Лутфи ончии ту андешии ҳукми ончии ту Фрмоӣӣ

لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمائی