Дар талъати ту пайдои анвори подшоҳӣ

در طلعت تو پیدا انوار پادشاهی

Дар ғайбати ту пинҳони сад ҳикмати илоҳӣ

در غیبت تو پنهان صد حکمت الهی

Ҳофиз ки хуб гуфтаст ин ҳашт байти ӣнҷо

حافظ که خوب گفته‌ست این هشت بیت اینجا

Моно ки омадаст он дар васфи ту кмоҳӣ

مانا که آمدست آن در وصف تو کماهی

« калаки ту боруки аллоҳ бар малики дайни кушода

«کلک تو بارک اللّه بر ملک دین گشاده

Сад чашмаи оби ҳайвон аз қатраи сиёҳӣ

صد چشمه آب حیوان از قطره سیاهی

Бар аҳриман нтобад анвори исми аъзам

بر اهرمن نتابد انوار اسم اعظم

Малики он тесту хотами фармой ҳарчӣ хоҳӣ

ملک آن تست و خاتم فرمای هرچه خواهی

Дар ҳишмати сулаймон ҳар кас ки шаки намояд

در حشمت سلیمان هر کس که شک نماید

Бар ақлу дониш ӯ хнднди мурғу моҳӣ

بر عقل و دانش او خندند مرغ و ماهی‏

Боз , арча гоҳ-гоҳе бар сар наад кулоҳӣ

باز، ارچه گاهگاهی بر سر نهد کلاهی

Мурғон қоф донанд ойини подшоҳӣ

مرغان قاف دانند آئین پادشاهی

Теғӣ ки осмонаш аз файз худ диҳад об

تیغی که آسمانش از فیض خود دهد آب

Танҳо ҷаҳон бигирад би‏мнти сипоҳӣ

تنها جهان بگیرد بی‏منت سپاهی

эй унсури ту махлуқ аз кимиёии иззат

ای عنصر تو مخلوق از کیمیای عزت

Ваии давлати ту эмин аз всмти табоҳӣ

وی دولت تو ایمن از وصمت تباهی

Гар пуртӯии зи теғат дар кон маъдан уфтад

گر پرتوی ز تیغت در کان معدن افتد

Ёқӯти сурхи рӯро созад ба ранги коҳӣ

یاقوت سرخ رو را سازد به رنگ کاهی

Донам дилат бубахшад бар ашки шб‏ншинон

دانم دلت ببخشد بر اشک شب‏نشینان

Гар ҳол мо бипурсӣ аз боди субҳгоҳӣ »

گر حال ما بپرسی از باد صبحگاهی»

Аз ҳади гузашти амомои сӯъи адаби зи банда

از حد گذشت اماما سوء ادب ز بنده

Бар ҷурм ӯ бҳ‏бхшои комади бъзрхўоҳӣ

بر جرم او به‏بخشای کامد بعذرخواهی

Дар амри ҳақи таъолии тақсир низ дорад

در امر حق تعالی تقصیر نیز دارد

Саҳву хатоу нисён , исёну рӯсиёҳӣ

سهو و خطا و نسیان، عصیان و روسیاهی

Ҷоӣӣ ки барқи исён бар одам сафӣ зад

جائی که برق عصیان بر آدم صفی زد

Моро чигуна зебади даъвии би‏гноҳӣ

ما را چگونه زیبد دعویّ بی‏گناهی

Хоҳам шафоат аз ту дар арсаи қиёмат

خواهم شفاعت از تو در عرصه قیامت

Онгоҳи афв кардани зини ҳарфҳои воҳӣ

آنگاه عفو کردن زین حرف‌های واهی‏

Ин гуфтаҳои ман ҳам аз ҷони хаста сар зад

این گفته‏‌های من هم از جان خسته سر زد

Гар сар ба раҳ адаб нест ин файзу узрхоҳӣ

گر سر به ره ادب نیست این فیض و عذرخواهی