Ба худо агар ба файзат асарӣ расад зи файзат

به خدا اگر به فیضت اثری رسد ز فیضت

Гузарад зи осмонҳо бадаради ҳиҷобҳо ро

گذرد ز آسمان‌ها بدرد حجاب‌ها را

Сабо ба лутф бигӯ хатми оли тоҳо ро

صبا به لطف بگو ختم آل طاها را

Ки фурқати ту ба зорӣ бсухт дилҳо ро

که فرقت تو به زاری بسوخت دل‌ها را

Қарори хотири мо ҳам ту метуоне шуд

قرار خاطر ما هم تو می‌‏توانی شد

Ки сар ба кӯҳу биёбон ту додае мо ро

که سر به کوه و بیابان تو داده‌‏ای ما را

Буруни хироми зи мағриб ки тира шуд офоқ

برون خرام ز مغرب که تیره شد آفاق

зи расм хеш бигардон тулӯъи Байзо ро

ز رسم خویش بگردان طلوع بیضا را

Биёи биё ки ҳузури ту мурда зинда кунад

بیا بیا که حضور تو مرده زنده کند

зи осмон ба замин оварад масеҳо ро

ز آسمان به زمین آورد مسیحا را

Намонад сабру сукӯни баъд аз ин ба ҳеҷ дилӣ

نماند صبر و سکون بعد از این به هیچ دلی

Ба васл гул бирасон булбулони шайдо ро

به وصل گل برسان بلبلان شیدا را

Хуши он замон ки ба нури ту роҳ ҳақ сипарем

خوش آن زمان که به نور تو راه حق سپریم

Тариқу манзилу мақсад яке шавад мо ро

طریق و منزل و مقصد یکی شود ما را

Наад ба пои ту сари файз ва ҷон кунад таслим

نهد به پای تو سر فیض و جان کند تسلیم

Гузашти қатраи зи мастӣ чу дид дарё ро

گذشت قطره ز مستی چو دید دریا را