Мужда омаданат дод сабои даврон ро

مژده آمدنت داد صبا دوران را

Равнақ аҳд шабобаст дигар имон ро

رونق عهد شبابست دگر ایمان را

эй сабогар ба муқӣмон дараш бозрасӣ

ای صبا گر به مقیمان درش بازرسی

Бирасон бандагӣу хизмати муштоқон ро

برسان بندگی و خدمت مشتاقان را

Гар ба манзилгаҳи он нойиби ҳақ раҳ ёбам

گر به منزلگه آن نایب حق ره یابم

Хоки рўб дар он хона кунам мижгон ро

خاک‏ روب در آن خانه کنم مژگان را

Рифъати пояи мо хизмати аҳл албит аст

رفعت پایه ما خدمت اهل البیت است

Нест ҳоҷат ки бар афлоки кашеми айвон ро

نیست حاجت که بر افلاک کشیم ایوان را

Бандаи ол набӣ бош ки дар киштии ол

بنده آل نبی باش که در کشتی آل

Ҳаст хокӣ ки ба обӣ нахирад тӯфон ро

هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

Тарсами он хира ки бар шиъа ӯ механдад

ترسم آن خیره که بر شیعه او می‏خندد

Дар сари кор ташайюъ кунад охири ҷон ро

در سر کار تشیع کند آخر جان را

Моҳи канъонии ман ! маснади Мисри он ту шуд

ماه کنعانی من! مسند مصر آن تو شد

Вақт онаст ки бадрӯд кунӣ зиндон ро

وقت آنست که بدرود کنی زندان را