Дарахти меҳри аҳли албити нури дил ба бори орад

درخت مهر اهل البیت نور دل به بار آرد

Ниҳоли буғзи эшон ранҷҳои бе шумори орад

نهال بغض ایشان رنج‏‌های بی‏‌شمار آرد

Машав ғофили зи ҷоҳи сарварии вази рутбаи эшон

مشو غافل ز جاه سروری وز رتبه ایشان

Ки дарди саркашии охир аз ин мастии хумори орад

که درد سرکشی آخر از این مستی خمار آرد

Ба ҷои соҳиби кавсар , қасими ҷинат ва нор аст

به جای صاحب کوثر، قسیم جنت و نار است

На он каз ор бигурезад хилоиқро ба нори орад

نه آن کز عار بگریزد خلایق را به نار آرد

Эмоми ҳодии моро ки бо некон назар дорад

امام هادی ما را که با نیکان نظر دارد

Худоё дар дил андозаш ки бар мо ҳам гузори орад

خدایا در دل اندازش که بر ما هم گذار آرد

Баҳори мо лақоӣ ӯст варна ин чаман ҳар сол

بهار ما لقای اوست ورنه این چمن هر سال

Чу насрини сад гули раъно ва чун сӯсани ҳазор орад

چو نسرین صد گل رعنا و چون سوسن هزار آرد

Чу ӯ ҳаргиз набӯдаст ва нахоҳад буд имомии файз

چو او هرگز نبودست و نخواهد بود امامی فیض

Фалак ҳарчанд гардад ҷумъау лайл ва наҳор орад

فلک هرچند گردد جمعه و لیل و نهار آرد