Дилами фидои эмом замон шуду ҷон низ

دلم فدای امام زمان شد و جان نیز

Бибин ки оташи шавқи эмом чун шуд тез

ببین که آتش شوق امام چون شد تیز

Фидои дӯстии аҳлбити пайғамбар

فدای دوستی اهلبیت پیغمبر

Ҳазор солаи ибодат ба тақвоу парҳез

هزار ساله عبادت به تقوی و پرهیز

Ғуломи он ҳазаротам ки раҳнамо буданд

غلام آن حضراتم که رهنما بودند

На он ки зад ба залолу ъмии раҳи худ низ

نه آن که زد به ضلال و عمی ره خود نیز

Агар амир ! хилофат на бар муроди гузашт

اگر امیر! خلافت نه بر مراد گذشت

Ту дар мақом ризо бош ва аз қазо бигурез

تو در مقام رضا باش و از قضا بگریز

Маро агарчӣ гунаҳ би‏ҳдасту тоъат кам

مرا اگرچه گنه بی‏حد است و طاعت کم

Вале влоӣ вале худост дастовез

ولی ولای ولیّ خداست دستاویز

Қасими ҷинат ва нораст муқтадои ҷаҳон

قسیم جنت و نار است مقتدای جهان

На он ки оташи дӯзах барои ӯ шуд тез

نه آن که آتش دوزخ برای او شد تیز

Муҳаббати набӣу ол ӯ ба гӯр барам

محبت نبی و آل او به گور برم

Ба он зи дили бабрами ҳавли рӯзи растохез

به آن ز دل ببرم حول روز رستاخیز

Ниқоб ва парда надорад эмоми мо эй файз

نقاب و پرده ندارد امام ما ای فیض

Ту худ ҳиҷоби худӣ аз ҳавоӣ худ бархез

تو خود حجاب خودی از هوای خود برخیز