Дар ғами ҳиҷронат эй Меҳдии гдозонм чу шамъ

در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع

Шаб нишин дар масҷиду миҳроби сӯзонам чу шамъ

شب‏ نشین در مسجد و محراب سوزانم چو شمع

Чанд байтии ҳофизи Широз ӣнҷо гуфта аст

چند بیتی حافظ شیراز اینجا گفته است

Гар бихонам олимиро зон бигарёнам чу шамъ

گر بخوانم عالمی را زان بگریانم چو شمع

Риштаи сабрам ба миқрози ғамат бибрида шуд

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

Ҳамчунон дар оташи меҳри ту хандонам чу шамъ

همچنان در آتش مهر تو خندانم چو شمع

Би‏ҷмоли олами орои ту рӯзи ман шаб аст

بی‏جمال عالم‏ آرای تو روز من شب است

Бе камоли хизматат дар айни нуқсонам чу шамъ

بی ‏کمال خدمتت در عین نقصانم چو شمع

Сарфарозам кун шабӣ аз васли худ эй нури чашм

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نور چشم

То мунаввар гардад аз дидорати айвонам чу шамъ

تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

Ҳамчуи субҳами як нафас боқӣаст би‏дидори ту

همچو صبحم یک نفس باقیست بی‏دیدار تو

Рӯй бинмо мҳдё то ҷон барафшонам чу шамъ

روی بنما مهدیا تا جان برافشانم چو شمع

Дар шаби ҳиҷрони марои парвона нурӣ фирист

در شب هجران مرا پروانه نوری فرست

Варна аз шавқати ҷаҳониро бсўзонм чу шамъ

ورنه از شوقت جهانی را بسوزانم چو شمع

Кӯҳи сабрам нарм шуд чун мум дар дасти ғамат

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت

То дар обу оташи шавқати гдозонм чу шамъ

تا در آب و آتش شوقت گدازانم چو شمع‏