Дили номи сари зулфи турои машк хто кард

دل نام سر زلف ترا مشک ختا کرد

Алҳақ ки дар ин нукта ғалат рафт ва хато кард

الحق که در این نکته غلط رفت و خطا کرد

Мижгони ту дилро ҳадафи тири ситами сохт

مژگان تو دل را هدف تیر ستم ساخت

Абрӯии ту ҷонро сипари теғ бало кард

ابروی تو جان را سپر تیغ بلا کرد

Ҳар нукта ки он танг шукр гуфт , накӯ гуфт

هر نکته که آن تنگ شکر گفت، نکو گفت

Ҳар ҷилва ки он рашк қамар кард , ба ҷо кард

هر جلوه که آن رشک قمر کرد، به جا کرد

Таркони хатоеи равиш меҳр ндонанд

ترکان خطایی روش مهر ندانند

Натавон зи хтозодаҳи таманноӣ вафо кард

نتوان ز خطازاده تمنای وفا کرد

Дар маҷлиси ғайри он бут бешарму ҳаё ро

در مجلس غیر آن بت بی‌شرم و حیا را

Дидам ки чҳо хӯрд ва чҳо барад ва чҳо кард

دیدم که چها خورد و چها برد و چها کرد

Сад ҷони гарон моя гирифт аз лаби ҷонон

صد جان گران‌مایه گرفت از لب جانان

Як ҷон ба сари роҳи талаб ҳар ки фидо кард

یک جان به سر راه طلب هر که فدا کرد

Гар бар сари мо дасти фалаки теғи баборад

گر بر سر ما دست فلک تیغ ببارد

Моро натавон зон ма бемеҳр ҷудо кард

ما را نتوان زان مه بی مهر جدا کرد

Худро ҳамаи ҳол фаромӯш намудем

خود را همه حال فراموش نمودم

То пери Муғони огаҳам аз сар худо кард

تا پیر مغان آگهم از سر خدا کرد

Як хотир ошуфта нашуд ҷамъи фурӯғӣ

یک خاطر آشفته نشد جمع فروغی

То боди сабои шона бар он зулф дўто кард

تا باد صبا شانه بر آن زلف دوتا کرد