Шаби фироқи тугар ноларо ишора кунам

شب فراق تو گر ناله را اشاره کنم

Чаҳ рахнаҳо ки дар арқони санг хора кунам

چه رخنه‌ها که در ارکان سنگ خاره کنم

На тоқатӣ ки зи назора ?ут бапушам чашм

نه طاقتی که ز نظاره‌ات بپوشم چشم

На қудратӣ ки ба рухсораи ?ут назора кунам

نه قدرتی که به رخساره‌ات نظاره کنم

На пои он ки ба сӯии ту раҳ бипаймоем

نه پای آن که به سوی تو ره بپیمایم

На дасти он ки зи хуии ту ҷома пора кунам

نه دست آن که ز خوی تو جامه پاره کنم

Ба кеши зумраи ушшоқ дӯзахӣ бошам

به کیش زمرهٔ عشاق دوزخی باشم

Ба буии сидраи зи кӯии тугар канора кунам

به بوی سدره ز کوی تو گر کناره کنم

Шабии брғми фалак рӯй хештан бинмо

شبی برغم فلک روی خویشتن بنما

Ки Зуҳраро бадарам , моҳро ду пора кунам

که زهره را بدرم، ماه را دو پاره کنم

Чу бе ту оҳи шарар бор баркашам аз дил

چو بی تو آه شرر بار برکشم از دل

Алоҷи хирмани гардун ба як шарора кунам

علاج خرمن گردون به یک شراره کنم

Хушам ба кашмакаши хӯни хеши рӯзи ҷазо

خوشم به کشمکش خون خویش روز جزا

Ки сайр рӯй зини раҳгузар дубора кунам

که سیر روی زین رهگذر دوباره کنم

Гиреҳ фитад ба сари зулфат аз парешоне

گره فتد به سر زلفت از پریشانی

Гар иштиёқи турои мӯ ба мӯ шумора кунам

گر اشتیاق ترا مو به مو شماره کنم

Ба ғайр додани ҷони чора Эй нахоҳам ҷуст

به غیر دادن جان چاره‌ای نخواهم جست

Агар ба дарди ту чандини ҳазор чора кунам

اگر به درد تو چندین هزار چاره کنم

зи сари гунбад мино намешавам огоҳ

ز سر گنبد مینا نمی‌شوم آگاه

Магар ки хизмати ринди шароб хора кунам

مگر که خدمت رند شراب خواره کنم

Фурӯғӣ аз ғами он моҳи харгаҳӣ то чанд

فروغی از غم آن ماه خرگهی تا چند

Канори хештан аз ашки пар ситора кунам

کنار خویشتن از اشک پر ستاره کنم