Гар ба гули зор Рахш уфтад нигоҳи гоҳи гоҳам

گر به گل‌زار رخش افتد نگاه گاه گاهم

Гул ба доман ме тавон барад аз гулистони нигоҳам

گل به دامن می‌توان برد از گلستان نگاهم

Гуфтамаш гул чист , гуфтои перҳани чоки насимам

گفتمش گل چیست، گفتا پیرهن چاک نسیمم

Гуфтамаш ма чист , гуфтои сояи пурвирди кулоҳам

گفتمش مه چیست، گفتا سایه پرورد کلاهم

Қиссаи тӯфони Нӯҳи афсонае аз мавҷи ашкам

قصهٔ توفان نوح افسانه‌ای از موج اشکم

Шуълаи нори халили ингорае аз барқи оҳам

شعلهٔ نار خلیل انگاره‌ای از برق آهم

Кӯи чунон ишқӣ ки то як ҷои бФрсоиди вуҷӯдам

کو چنان عشقی که تا یک جا بفرساید وجودم

Кӯи чунон барқӣ ки то як сар бисӯзанд гиёҳам

کو چنان برقی که تا یک سر بسوزاند گیاهم

Молик афваш надонам то напӯшоанд хатоем

مالک عفوش ندانم تا نپوشاند خطایم

Соҳиб фазлаш надонам то нбхшоиди гуноҳам

صاحب فضلش ندانم تا نبخشاید گناهم

Зери шамшери аҷали барадами паноҳ аз бе паноҳӣ

زیر شمشیر اجل بردم پناه از بی‌پناهی

Оҳ агар миҳроб абрӯяш нагирад дар паноҳам

آه اگر محراب ابرویش نگیرد در پناهم

Гар ба хоки ман пас аз куштани гузор қотил уфтад

گر به خاک من پس از کشتن گذار قاتل افتد

Моҷаро дигар бигӯям , хӯни баҳо ҳаргиз нахоҳам

ماجرا دیگر بگویم، خون بها هرگز نخواهم

Ҳоҷат аз беҳоҷатӣ дар ишқ май бояд гирифтан

حاجت از بی حاجتی در عشق می‌باید گرفتن

Ман хушам бо ноумедӣ то туе умедгоҳам

من خوشم با ناامیدی تا تویی امیدگاهم

Шарбати васлами надодӣ то нахурдам заҳри ҳиҷрон

شربت وصلم ندادی تا نخوردم زهر هجران

Бӯса бар пояти надодам то накардӣ хоки роҳам

بوسه بر پایت ندادم تا نکردی خاک راهم

Гуҳи қамари пндормт , гоҳе парӣ , гоҳе фиришта

گه قمر پندارمت، گاهی پری، گاهی فرشته

Парда аз рухи брФкн яъне барор аз иштибоҳам

پرده از رخ برفکن یعنی برآر از اشتباهم

Ман ки аз рӯз азал дидам ҷамолашро фурӯғӣ

من که از روز ازل دیدم جمالش را فروغی

То ба фардои қиёмати фориғ аз хуршеду моҳам

تا به فردای قیامت فارغ از خورشید و ماهم