Имшаб нигаҳ афтод бар он ғайрати моҳам

امشب نگه افتاد بر آن غیرت ماهم

Ёрб ки намонад ба Рахши акси нигоҳам

یارب که نماند به رخش عکس نگاهم

Сангини дил ӯ нарм шуд аз қатраи ашкам

سنگین دل او نرم شد از قطرهٔ اشکم

Бозори вафо гарм шуд аз шуълаи оҳам

بازار وفا گرم شد از شعلهٔ آهم

Дар айни мазаллати саг ӯ ҳамдам ман шуд

در عین مذلت سگ او همدم من شد

Бар хок дар дӯст бибин иззату ҷоҳам

بر خاک در دوست ببین عزت و جاهم

Гуфтам сар роҳат нарасидам ба умедӣ

گفتم سر راهت نرسیدم به امیدی

Гуфто ки бикаш пои умед аз сари роҳам

گفتا که بکش پای امید از سر راهم

Мӯии сияҳами гашти сипед аз ғами рӯйиш

موی سیهم گشت سپید از غم رویش

Дар ҳалқаи мӯяш ба ҳамон рӯзи сиёҳам

در حلقهٔ مویش به همان روز سیاهم

Дар рӯзи висолаш чаҳ гунаҳ сар зада аз ман

در روز وصالش چه گنه سر زده از من

Комди шаби ҳиҷрон ба мукофоти гуноҳам

کآمد شب هجران به مکافات گناهم

Алои рухи зардӣ ки ба хӯни мижа сурх аст

الا رخ زردی که به خون مژه سرخ است

Дар даъвии ишқи ту касе нест гувоҳам

در دعوی عشق تو کسی نیست گواهم

Гар сӯрати ҳоли ман длхстаҳи бадоне

گر صورت حال من دلخسته بدانی

Хӯн гиря кунад чашми ту бар ҳоли табоҳам

خون گریه کند چشم تو بر حال تباهم

Гуфтӣ даҳанами ком касе ҳеҷ надода сет

گفتی دهنم کام کسی هیچ نداده‌ست

Ман ҳам зи даҳони ту ба ҷуз ҳеҷ нахоҳам

من هم ز دهان تو به جز هیچ نخواهم

Мижгони ман аз ашки барангехти сипоҳӣ

مژگان من از اشک برانگیخت سپاهی

Чашми ту ба хашм омад ва бигурехт сипоҳам

چشم تو به خشم آمد و بگریخت سپاهم

Хӯн мехӯрд аз ҳасрати ман Юсуфи канъон

خون می‌خورد از حسرت من یوسف کنعان

То кунҷи занхдони ту андохт ба чоҳам

تا کنج زنخدان تو انداخت به چاهم

Ба гирифт фурӯғами ҳамаи офоқи фурӯғӣ

بگرفت فروغم همه آفاق فروغی

Зеро ки сногўӣ дар давлати шоҳам

زیرا که ثناگوی در دولت شاهم

Фармондиҳи хуршеди фалак , носрдини шоҳ

فرمانده خورشید فلک، ناصردین شاه

Каз хок дараш соҳиб дияему кулоҳам

کز خاک درش صاحب دیهیم و کلاهم

То соя худ кард худованди ҷаҳонаш

تا سایهٔ خود کرد خداوند جهانش

Дар сояи поянда ӯ дод паноҳам

در سایهٔ پایندهٔ او داد پناهم