Шудам ба майкадаи соқии марои надоди шаробӣ

شدم به میکده ساقی مرا نداد شرابی

Фиғон ки чашмаи раҳмат назд бар оташами обӣ

فغان که چشمه رحمت نزد بر آتشم آبی

Дили гирифтаи ман во нашуд зи ҳеҷ баҳорӣ

دل گرفتهٔ من وا نشد ز هیچ بهاری

Даҳони ғунчаи ман тар нашуд зи ҳеҷ саҳобй

دهان غنچهٔ من تر نشد ز هیچ سحابی

Нишастам аз сари зулфаш вале ба рӯзи сиёҳӣ

نشستم از سر زلفش ولی به روز سیاهی

Гузаштам аз бар чашмаш вале ба ҳоли харобӣ

گذشتم از بر چشمش ولی به حال خرابی

Агар на бо лаб ва чашмаш фитод кори ту эй дил

اگر نه با لب و چشمش فتاد کار تو ای دل

Пас аз барои чаҳ охир ҳамеша бехуру хобӣ

پس از برای چه آخر همیشه بی خور و خوابی

Агар чаҳ ҷон ба лаб омад валикин аз лаби ҷонон

اگر چه جان به لب آمد ولیکن از لب جانان

Намӯдаем суолӣ , шунидаем ҷавобӣ

نموده‌ایم سوالی، شنیده‌ایم جوابی

Чунон ба рӯзи ҷазо хаста будам аз шаби ҳиҷрон

چنان به روز جزا خسته بودم از شب هجران

Ки илтифот накардам ба ҳеҷ гӯнаи азобӣ

که التفات نکردم به هیچ گونه عذابی

зи бас ки сайди ҳақирам , ндўхтнд ба тирам

ز بس که صید حقیرم، ندوختند به تیرم

Набарди номи марои ҳеҷ кас ба ҳеҷ ҳисобӣ

نبرد نام مرا هیچ کس به هیچ حسابی

Тамом шаҳр надорад гуноҳкортар аз мо

تمام شهر ندارد گناهکارتر از ما

Ки ғайрати хизмат риндон накардаем савобӣ

که غیر خدمت رندان نکرده‌ایم ثوابی

Назар ба ҷониб шоҳон намекунӣ зи такаббур

نظر به جانب شاهان نمی‌کنی ز تکبر

Магар ки бандаи шоҳаншаҳи сипеҳри ҷанобӣ

مگر که بنده شاهنشه سپهر جنابی

Сутӯдаи носрдини шаҳи хдоигони сухани дон

ستوده ناصردین شه خدایگان سخن دان

Ки ҳар касе ба мдиҳш рақам намӯд китобӣ

که هر کسی به مدیحش رقم نمود کتابی

Фурӯғӣ аз ғами даврӣ заруратаст сабурӣ

فروغی از غم دوری ضرورت است صبوری

Вале дареғ ки дар дил намонда тоқату тобӣ

ولی دریغ که در دل نمانده طاقت و تابی