эй зулфи хам ба хам ки задӣ роҳи олимӣ

ای زلف خم به خم که زدی راه عالمی

Домӣ ба роҳ халқ фикандӣ з ҳар хамӣ

دامی به راه خلق فکندی ز هر خمی

Дилҳо тамом агар ту надуздидае чаро

دلها تمام اگر تو ندزدیده‌ای چرا

Ларзон ва беқарору парешону дарҳамӣ

لرزان و بی قرار و پریشان و درهمی

Гуҳ дар канори моҳ чу ҷаррораи ақрабӣ

گه در کنار ماه چو جراره عقربی

Гуҳ бар фарози ганҷ чу печидаи арқмӣ

گه بر فراز گنج چو پیچیده ارقمی

Зони рӯ ба шакли сӯзан исо шудам ки ту

زآن رو به شکل سوزن عیسی شدم که تو

Борӣктар зи риштаи борӣки Марямӣ

باریک تر ز رشتهٔ باریک مریمی

Дили банду дили шикору дили овезу дили кашӣ

دل بند و دل شکار و دل آویز و دل کشی

Печону тоби дору гиреҳи гиру муҳкамӣ

پیچان و تاب دار و گره‌گیر و محکمی

Нимӣ ба дӯши ёрӣ ва нимӣ ба рӯй дӯст

نیمی به دوش یاری و نیمی به روی دوست

Бо сарви ҳам нишинӣ ва бо лолаи ҳам дамӣ

با سرو هم نشینی و با لاله هم دمی

Кас бар намехӯрд зи ту ҷузи боди субҳи дам

کس بر نمی‌خورد ز تو جز باد صبح دم

Ки суда мешавад зи шамемат ба ҳар дамӣ

که سوده می‌شود ز شمیمت به هر دمی

То бар рухи хуҷаста ҷонон нишаста Эй

تا بر رخ خجسته جانان نشسته‌ای

Эмини з ҳар газандӣу фориғи з ҳар ғамӣ

ایمن ز هر گزندی و فارغ ز هر غمی

Хуршед дар каманди ту гардан ниҳода аст

خورشید در کمند تو گردن نهاده است

Гуё каманди пари хами шоҳи муаззамӣ

گویا کمند پر خم شاه معظمی

Ҷамшеди аҳди носрдини шаҳ ки рӯзи ид

جمشید عهد ناصردین شه که روز عید

Бар ҷо наҳашт махзани динору дарҳамӣ

بر جا نهشت مخزن دینار و درهمی

Он хусрави Карим ки дасти сахои вай

آن خسرو کریم که دست سخای وی

Афкандааст рахна дар арқон ҳар имӣ

افکنده است رخنه در ارکان هر یمی

Шоҳо ҳамеша боди мамолики мусаххарат

شاها همیشه باد ممالک مسخرت

Зеро ки дар қаламрави шоҳии мусалламӣ

زیرا که در قلمرو شاهی مسلمی

Чандини ҳазор иди фурӯғӣ ба номи ту

چندین هزار عید فروغی به نام تو

Гуяд ғазал ки шодии дилҳои хуррамӣ

گوید غزل که شادی دلهای خرمی