Мутрибии замзама сар кард саҳар дар гули зор
مطربی زمزمه سر کرد سحر در گلزار
Рафтам аз ин ғазали шоҳ ба як бор аз кор
رفتم از این غزل شاه به یک بار از کار
« маҷлиси мо чу биҳиштаст дар ин фасли баҳор
«مجلس ما چو بهشت است در این فصل بهار
Хез эй соқии мисатони қадаҳ бода биор
خیز ای ساقی مستان قدح باده بیار
Бодаи ҳам чу гули аҳмар ё лолаи сурх
باده هم چو گل احمر یا لالهٔ سرخ
Бодаи ҳам чу дили ошиқ ё рӯй нигор
باده هم چو دل عاشق یا روی نگار
Бодаи куҳнагар аз умраш пурсам гӯйанд
بادهٔ کهنه گر از عمرش پرسم گویند
Ки зи панҷоҳ фузунаст ва сад ояд ба шумор
که ز پنجاه فزون است و صد آید به شمار
Бодае гар шавад аз ғарби тиҳии шишаи он
بادهای گر شود از غرب تهی شیشهٔ آن
наменаёбӣ ту ба шарқи андари мардии ҳушёр
می نیابی تو به شرق اندر مردی هشیار
Бодаи соф чу дилҳои ҳакямони илоҳ
بادهٔ صاف چو دلهای حکیمان اله
Талх чун зоҳид саҷҷода фикан дар бозор
تلخ چون زاهد سجاده فکن در بازار
То ба кӣ гирдам бар хок дарат хору залил
تا به کی گردم بر خاک درت خوار و ذلیل
То ба кӣ бошам дар дасти ғамати зор ва назор
تا به کی باشم در دست غمت زار و نزار
Бе ту гирад ҳамаи шаби лашкари оҳам ба миён
بی تو گیرد همه شب لشکر آهم به میان
Бе ту резади ҳамаи дами гавҳари ашкам ба канор
بی تو ریزد همه دم گوهر اشکم به کنار
Ошиқонро ба сари кӯии ту на роҳ ва на расм
عاشقان را به سر کوی تو نه راه و نه رسم
Поки бозонро баҳри ту на хоб ва на қарор »
پاک بازان را بهر تو نه خواب و نه قرار »