Бархез нигоро ки зи фармӯдаи хусрав

برخیز نگارا که ز فرمودهٔ خسرو

Мавзуни ғазалӣ чун қади дили ҷӯй ту дорам

موزون غزلی چون قد دل جوی تو دارم

Некӯаст ки дар пеш ту хонам ғазали шоҳ

نیکوست که در پیش تو خوانم غزل شاه

Зеро ки ҳавои рухи некӯӣ ту дорам

زیرا که هوای رخ نیکوی تو دارم

Бишинав зи ман ашъори малики носрдин ро

بشنو ز من اشعار ملک ناصردین را

Каз шавқи ҳамин ҷой ба паҳлавӣ ту дорам

کز شوق همین جای به پهلوی تو دارم

« дар ҳар ду ҷаҳони орзӯӣ рӯй ту дорам

« در هر دو جهان آرزوی روی تو دارم

Дар дасти зи маҳсӯли ҷаҳони мӯӣ ту дорам

در دست ز محصول جهان موی تو دارم

Зоҳид ба сӯии каъбау роҳиб ба сӯии дайр

زاهد به سوی کعبه و راهب به سوی دیر

Ореи ман девонаи сари кӯй ту дорам

آری من دیوانه سر کوی تو دارم

Гар бо ту ба фирдавси барин ҷой диҳандам

گر با تو به فردوس برین جای دهندم

Дар маҷмаъи фирдавси назари сӯй ту дорам

در مجمع فردوس نظر سوی تو دارم

Андеша надорад дилам аз оташи дӯзах

اندیشه ندارد دلم از آتش دوزخ

То роҳ дар оташкадаи хуй ту дорам

تا راه در آتشکدهٔ خوی تو دارم

Ёрб хами гесуии ту ошуфтаи мабодо

یارب خم گیسوی تو آشفته مبادا

КошФтаҳи дилӣ дар хами гесуӣ ту дорам

کاشفته دلی در خم گیسوی تو دارم

Пайваста буд манзили ман гӯшаи миҳроб

پیوسته بود منزل من گوشه محراب

Венаи манзалат аз гӯшаи абрӯӣ ту дорам

وین منزلت از گوشهٔ ابروی تو دارم

Дар назд ман арбоби каромати ҳамаи мотнд

در نزد من ارباب کرامت همه ماتند

Венаи муъҷиза аз наргиси ҷодӯӣ ту дорам »

وین معجزه از نرگس جادوی تو دارم»

Шоҳои ғазали шоҳ , маро карда ғазал хон

شاها غزل شاه، مرا کرده غزل خوان

Ин файзи ман аз нутқи сухани гӯй ту дорам

این فیض من از نطق سخن گوی تو دارم