Моием дардпарвар дунёӣ бе вафо

ماییم درد پرور دنیای بی وفا

Бо дард карда хўшдаҳи мустағнӣ аз даво

با درد کرده خوشده مستغنی از دوا

Ҳаргиз накарда дарди дили изҳори мо талаб

هرگز نکرده درد دل اظهار ما طلب

Ҳар ҷо ки дида хат зада бар нусхаи шифо

هر جا که دیده خط زده بر نسخه شفا

Мутлақи вафои надидаи зи абнои рӯзгор

مطلق وفا ندیده ز ابنای روزگار

Бар худ дар орзӯӣ вафо карда сад ҷафо

بر خود در آرزوی وفا کرده صد جفا

Ваҳшати гузида аз ҳамаи олам чаҳ ҷои ғайр

وحشت گزیده از همه عالم چه جای غیر

Бо хеш ҳам нагашта дарин ваҳшати ошно

با خویش هم نگشته درین وحشت آشنا

Моием фирқа ки ҳамеша мадори чарх

ماییم فرقه که همیشه مدار چرخ

Андохтааст тафриқа дар миёни мо

انداخته است تفرقه در میان ما

Сайли дамодам аз мижа ҳар сӯи гушӯда лек

سیل دمادم از مژه هر سو گشوده لیک

Бастаи забон чу шамъ дар ифшои моҷаро

بسته زبان چو شمع در افشای ماجرا

Моием он гуруҳи парешон ки чун ҳубоб

ماییم آن گروه پریشان که چون حباب

Сӯрат набаста ҷамъияти мо бҳиҷи ҷо

صورت نبسته جمعیت ما بهیج جا

Аз гирдбоди ҳодиса бар бод дода боз

از گردباد حادثه بر باد داده باز

Ҳар ҷо ки карда баҳри амли хонаи банно

هر جا که کرده بهر امل خانه بنا

Ҷустаи тариқи меҳри зи даври фалак вале

جسته طریق مهر ز دور فلک ولی

Зон оинаи надидаи биҷузи акси муддао

زان آینه ندیده بجز عکس مدعا

Пуркори сони давидаи дарин доираи басӣ

پرکار سان دویده درین دایره بسی

Баҳр улувва манзалат аз сар намӯда по

بهر علو منزلت از سر نموده پا

Лекин дар интиҳои тараддуд наёфта

لیکن در انتهای تردد نیافته

Ғайр аз ҳамон мақом ки бӯда дар ибтидо

غیر از همان مقام که بوده در ابتدا

Моием ҳамчуи қатраи борони зи ҷурми хок

ماییم همچو قطره باران ز جرم خاک

Умрии бурӣдаи майл шудаи пайрави ҳаво

عمری بریده میل شده پیرو هوا

Аввали бсири олами алавии ниҳода рӯй

اول بسیر عالم علوی نهاده روی

Охири бтбъи суфло худ карда иқтидо

آخر بطبع سفلی خود کرده اقتدا

Моием ҳамчуи акс бар ойӣнаи вуҷӯд

ماییم همچو عکس بر آیینه وجود

Ғофили зи худ басӯрат инсони ғалати намо

غافل ز خود بصورت انسان غلط نما

На огаҳ аз фасод на воқифи зи ҳоли кун

نه آگه از فساد نه واقف ز حال کون

На дар ғами фано на дар андешаи бақо

نه در غم فنا نه در اندیشه بقا

Кайфият бақост валикини камоли зот

کیفیت بقاست ولیکن کمال ذات

Кӣ зот мо кунад бчнини рутбаи иқтизо

کی ذات ما کند بچنین رتبه اقتضا

Дар мумкиноти шарти фанои ҷуз вуҷӯд нест

در ممکنات شرط فنا جز وجود نیست

Моро вуҷӯди кӯ ки буд қобили фано

ما را وجود کو که بود قابل فنا

Ман он ним ки мерасад аз ман бигӯаш халқ

من آن نیم که می رسد از من بگوش خلق

Дар ҳар нафаси ҳазор садои фараҳи Фзо

در هر نفس هزار صدای فرح فزا

Аммо чунон ним ки шиносам мазоқи дард

اما چنان نیم که شناسم مذاق درد

Бошад марои ҳам орзӯии завқи он садо

باشد مرا هم آرزوی ذوق آن صدا

Аз рӯй куфри сӯрат бемаънӣам шуда аст

از روی کفر صورت بی معنیم شده است

Чун бут ҳамеша зевари бтхонаҳи риё

چون بت همیشه زیور بتخانه ریا

Халқии бтънаҳи ман ва ман бе хабари зи ҳол

خلقی بطعنه من و من بی خبر ز حال

Ҳайрати гирифтаи роҳи дилами роҳи раҳи адо

حیرت گرفته راه دلم راه ره ادا

Тадбири таъни халқи саранҷоми кори худ

تدبیر طعن خلق سرانجام کار خود

Бо он гузошта ки чунин сохтаи маро

با آن گذاشته که چنین ساخته مرا

Бар рахти эътибори худ оташ задам ҳануз

بر رخت اعتبار خود آتش زدم هنوز

Аз дасти қайд чарх нашуд доманами раҳо

از دست قید چرخ نشد دامنم رها

Чун ришта . . . Фитодаст сад гиреҳ

چون رشته . . . فتادست صد گره

Бар корам аз сипеҳр ва надорам гиреҳи гшо

بر کارم از سپهر و ندارم گره گشا

Лекин умед ҳаст ки ҳамчун фурӯғи субҳ

لیکن امید هست که همچون فروغ صبح

Бигушоед ин гиреҳи асари меҳри мртзо

بگشاید این گره اثر مهر مرتضا

Шоҳӣ ки то азу назанад дам наме шавад

شاهی که تا ازو نزند دم نمی شود

Осон гушӯдани гиреҳи ғунча бар сабо

آسان گشودن گره غنچه بر صبا

Шоҳӣ ки беиродат ӯ мушкил ӯ кашад

شاهی که بی ارادت او مشکل او کشد

Аз чеҳраи сабоҳи фалаки пардаи сена

از چهره صباح فلک پرده سنا

Шоҳӣ ки гулбуни карам ӯ ба аҳли фақр

شاهی که گلبن کرم او به اهل فقر

Дар ҳар нафаси рисондаи з ҳар барги сад наво

در هر نفس رسانده ز هر برگ صد نوا

Бахшидаи сангро назараши қимати гуҳар

بخشیده سنگ را نظرش قیمت گهر

Пӯшидаи фақрро карамаши кисвати Гана

پوشیده فقر را کرمش کسوت غنا

Шоҳаншаҳи сарири вилоят вале ҳақ

شاهنشه سریر ولایت ولی حق

Султони дайни эмоми мубини шоҳи авлиё

سلطان دین امام مبین شاه اولیا

Асли тамизи шаръи набӣ аз тариқи куфр

اصل تمیز شرع نبی از طریق کفر

Ваҷҳи тафаввуқи набии мо бар анбиё

وجه تفوق نبی ما بر انبیا

Аз зоти пок ӯ садафи каъбаи пари гуҳар

از ذات پاک او صدف کعبه پر گهر

Вази файзи хок ӯ шарафи арз бар само

وز فیض خاک او شرف ارض بر سما

Аз нусхаи каромати омаши сиёҳаи ист

از نسخه کرامت عامش سیاهه ایست

Шарҳи шаби мубораки миъроҷи мстФо

شرح شب مبارک معراج مصطفا

Вази лолаи зори ҳурмати оташи ҳдиқаҳ

وز لاله زار حرمت آتش حدیقه

Хок бхўн сиришта саҳрои Карбало

خاک بخون سرشته صحرای کربلا

Рики Наҷафи зи партави майли мазор ӯ

ریک نجف ز پرتو میل مزار او

Дар чашм мардумаст макрам чу тўтё

در چشم مردمست مکرم چو توتیا

Бар аҳли давлатӣ агар зи осмони файз

بر اهل دولتی اگر ز آسمان فیض

Хуршеди меҳр ӯ фиканд зарраи зё

خورشید مهر او فکند ذره ضیا

Ҳоил барон нишона бедавлатӣ буд

حایل بران نشانه بی دولتی بود

Он ҳоил ар буд бмсли сояи ҳумо

آن حایل ار بود بمثل سایه هما

Ҳоҷати гҳисти каъбаи даргоҳ ӯ ки нест

حاجت گهیست کعبه درگاه او که نیست

Онҷо барои ҳоҷат ӯ ҳоҷати дуо

آنجا برای حاجت او حاجت دعا

эй даргаи ту каъбаи ҳоҷати равои халқ

ای درگه تو کعبه حاجت روای خلق

Вай гашта ҳоҷати ҳама аз даргаати раво

وی گشته حاجت همه از درگهت روا

Ҳар ҳикматӣ ки бӯда ниҳон дар ҳиҷоби ғайб

هر حکمتی که بوده نهان در حجاب غیب

Роят кашида аз рухи он пардаи хафо

رایت کشیده از رخ آن پرده خفا

Зоӣ агар барои вуқуъи қазия Эй

زایی اگر برای وقوع قضیه ای

Бастаи ҳазор соли гиреҳ дар дили қазо

بسته هزار سال گره در دل قضا

Мумкин набӯд ин ки тавонад вуқуъ ёфт

ممکن نبود این که تواند وقوع یافت

То рои анвар ту надорад бидон ризо

تا رای انور تو ندارد بدان رضا

Одам каз офариниш ӯ муддао набӯд

آدم کز آفرینش او مدعا نبود

Ҷузи атбоъи амри ҳақу тоъати худо

جز اتباع امر حق و طاعت خدا

Дар ибтидои ҳоли имомӣ чу ту надошт

در ابتدا حال امامی چو تو نداشت

Холӣ набӯд тоъаташ аз шубҳаи хато

خالی نبود طاعتش از شبهه خطا

Ҳолои боқтдоӣ ту умрӣаст дар Наҷаф

حالا باقتدای تو عمریست در نجف

Тоъот фӯт карда худ мекунад қазо

طاعات فوت کرده خود می کند قضا

Теғи ту сиқлист ки дода ҳар оина

تیغ تو صیقلیست که داده هر آینه

Аз занги ширки оинаи шаръро ҷило

از زنگ شرک آینه شرع را جلا

Аз дайни ъбортисти бҳкми ту атбоъ

از دین عبارتیست بحکم تو اتباع

Вази куфри шубҳаи исти зи фармони ту або

وز کفر شبهه ایست ز فرمان تو ابا

Ҳар кас ки бар матолиби динӣу ақабяш

هر کس که بر مطالب دینی و عقبیش

Бошад иродатии бҳқиқт буд гадо

باشد ارادتی بحقیقت بود گدا

Аз бениёзӣ ки туро ҳаст дар ду кун

از بی نیازی که ترا هست در دو کون

Таҳқиқ шуд ки нест бғир аз ту подшо

تحقیق شد که نیست بغیر از تو پادشا

Дар лашкарӣ ки чун ту чроғисти пеши рӯ

در لشکری که چون تو چراغیست پیش رو

Нусрат чу соя мерасад албата аз қафо

نصرت چو سایه می رسد البته از قفا

Дар зер ҳар ливо ки буд чун ту нури пок

در زیر هر لوا که بود چون تو نور پاک

Бар меҳр ва моҳ мефиканд сояи ливо

بر مهر و ماه می فکند سایه لوا

Хавф аз чаҳ дорад онкии бадаст дилаш диҳад

خوف از چه دارد آنکه بدست دلش دهد

Ҳабли алмтини меҳри ту сари риштаи зи ҷо

حبل المتین مهر تو سر رشته ز جا

ё мртзои варои ту моро млоз нест

یا مرتضا ورای تو ما را ملاذ نیست

Дарҳари куҷо ки ҳаст туе млҷои варо

درهر کجا که هست تویی ملجا ورا

Мутлақ намекунем бғири ту эътимод

مطلق نمی کنیم بغیر تو اعتماد

Ҳаргиз намебарем бғир аз ту илтиҷо

هرگز نمی بریم بغیر از تو التجا

Варзидаам меҳри ту . . . мост

ورزیده ام مهر تو . . . ماست

Рӯзӣ ки ҳақи бҳсн амал медиҳад ҷазо

روزی که حق بحسن عمل می دهد جزا

Дорем такя бар амали худ бсди умед

داریم تکیه بر عمل خود بصد امید

Чун санги остони ту морости муттако

چون سنگ آستان تو ماراست متکا

Рухсори мо бсдаҳи заррини даргаат

رخسار ما بسده زرین درگهت

Коҳисти муттасили мутаъаллиқи бкҳрбо

کاهیست متصل متعلق بکهربا

Бар хоки дарга ту ниҳодем рӯй зард

بر خاک درگه تو نهادیم روی زرد

Он хокро зи қадари гирифтем дар тилло

آن خاک را ز قدر گرفتیم در طلا

Кардем гарчи сарфи ҷавонии бхдмтт

کردیم گرچه صرف جوانی بخدمتت

Хуш нест гар кунем бад-ӣни хизмати иктифо

خوش نیست گر کنیم بدین خدمت اکتفا

Перонаи сари бдргҳти он ба ки афканем

پیرانه سر بدرگهت آن به که افکنیم

Қади хами устихони шикаста чу бӯрё

قد خم استخوان شکسته چو بوریا

Бо нияти давоми иқомат бар оварем

با نیت دوام اقامت بر آوریم

Тоқ дигар бдргҳт аз қомати ду то

طاق دگر بدرگهت از قامت دو تا

ё мртзои фузулии бечора бекас аст

یا مرتضا فضولی بیچاره بی کس است

Қатъ назар намӯда зи ақрону ақрабо

قطع نظر نموده ز اقران و اقربا

Он рости рӯ миёна ҷамъӣаст мухталиф

آن راست رو میانه جمعیست مختلف

Моили бҳиҷи фард на чун хати устуво

مایل بهیج فرد نه چون خط استوا

Вақтаст лутфи шомили аҳвол ӯ кунӣ

وقتست لطف شامل احوال او کنی

Ваон дардмандро бурҳонии азин бало

وان دردمند را برهانی ازین بلا

ӯ тӯтӣаст дар сифати ту шукри шикан

او طوطیست در صفت تو شکر شکن

ӯ аз куҷоу суҳбати зоғу зағани куҷо

او از کجا و صحبت زاغ و زغن کجا

ӯ булбуласт аз чамани қудси боғи инс

او بلبلست از چمن قدس باغ انس

ӯ аз куҷоу қайди чунин тираи тарк ро

او از کجا و قید چنین تیره ترک را

Фиръавн чанд риштаи макр аз камоли саҳар

فرعون چند رشته مکر از کمال سحر

То кӣ бичишам ӯ бинмоӣанд аждаҳо

تا کی بچشم او بنمایند اژدها

Вақтаст зи остини яди Байзо бурун кунӣ

وقتست ز آستین ید بیضا برون کنی

Бози афкании бмъркаҳи соҳирони Асо

باز افکنی بمعرکه ساحران عصا

Майл намекунанд боъҷози Мӯсавӣ

میل نمی کنند باعجاز موسوی

Гӯсола мепарастанд ин қавм бе ҳаё

گوساله می پرستند این قوم بی حیا

Вақтаст дили бтФрқаҳ кофарон наҳй

وقتست دل بتفرقه کافران نهی

Теғи ду сар кашида кунӣ нияти қазо

تیغ دو سر کشیده کنی نیت قضا

Бар одатӣ ки ҳаст туро бар тариқи дайн

بر عادتی که هست ترا بر طریق دین

Ҳақро бҳсни саъии з ботил кунӣ ҷудо

حق را بحسن سعی ز باطل کنی جدا

То дар риёзи ҳасани фасоҳати бкоми дил

تا در ریاض حسن فصاحت بکام دل

Бошад забони тӯтии табъами сухани саро

باشد زبان طوطی طبعم سخن سرا

Рӯзӣ мабод ин ки барои таваққуъӣ

روزی مباد این که برای توقعی

Аз ман бғири оли алӣ сар занад сано

از من بغیر آل علی سر زند ثنا

Дар умри хеши ғайри санои алӣу ол

در عمر خویش غیر ثنای علی و آل

Аз ҳар чаҳ кардаем баёни тавбаи рбно

از هر چه کرده ایم بیان توبه ربنا