Дарин меҳнати сарои он ба ки оқили хона кам гирад

درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیرد

Ва гар хоҳад ки гирад хона дар кӯй адам гирад

و گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد

Наме арзади бағами султонии олами хуши он риндӣ

نمی ارزد بغم سلطانی عالم خوش آن رندی

Ки ёд аз ҳишмат ҷамшед наорад ҷом ҷам гирад

که یاد از حشمت جمشید نآرد جام جم گیرد

Маликро осмони парвонаи шамъ бало хонд

ملک را آسمان پروانه شمع بلا خواند

Марои ҳргаҳ ки оҳи оташин бар сар илм гирад

مرا هرگه که آه آتشین بر سر علم گیرد

Ба тангам аз вуҷӯди хештан дар гирди лаби хатар

به تنگم از وجود خویشتن در گرد لب خطر

Мадаи рухсат ки бар ман пеши азин роҳ адам гирад

مده رخصت که بر من پیش ازین راه عدم گیرد

Мазан эй бе вафои санги ситам бар сари марои чандон

مزن ای بی وفا سنگ ستم بر سر مرا چندان

Ки деворӣ барояд гирди ман роҳ ситам гирад

که دیواری برآید گرد من راه ستم گیرد

Кашам бар пардаҳои чашмтар нақши даҳонаш ро

کشم بر پرده های چشم تر نقش دهانش را

Ки гирад нақши хотами хубтар коғаз чу нам гирад

که گیرد نقش خاتم خوبتر کاغذ چو نم گیرد

Фузулиро магари сари риштаи давлат бадаст ояд

فضولی را مگر سر رشته دولت بدست آید

Ки ёбад коми дил ва он гесувони хам ба хам гирад

که یابد کام دل و آن گیسوان خم به خم گیرد